ชน์ เมื่อเห็นหน้าตาผู้หญิงก็กลายเป็นเย็นชาขึ้นมาทันที“หน่วนหน่วน ถึงแม้ว่าพี่อยากจะมีพ่อ แต่ถ้าหากพ่อที่ไม่ดีกับแม่ก็ไม่เอานะ พวกเราจะทำยังไงกับเขา? รอโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ พี่จะปกป้องแม่และเธอเอง” อันหยางที่เหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยตบไปที่ไหล่ของหน่วนหน่วนเบา ๆอันหน่วนกัดริมฝีปาก ก่อนจะพยักหน้าให้ “พี่ชาย พวกเราขึ้นไปหาแม่จ๋ากันเถอะ”“ได้” อันหยางพูดจบก็เอื้อมมือไปกดปุ่มที่ลิฟต์อีกครั้งหลินจือเซี๋ยววิตกกังวลขึ้นมาทันที เธอรีบดึงข้อมือของอันหยางเอาไว้ “หยางหยาง กลับบ้านไปกับน้าเถอะ แม่ของหนูไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก”คงเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่ ถ้าหากอันหยางได้พบกับประธานจิ่งถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด แต่ก็ดูเหมือนกันมาก คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะ…อย่างไรก็ตาม ทันทีที่มือของเธอเอื้อมไปที่อันหยางนั้น เขาก็ได้ให้อันหน่วนกดปุ่มที่ลิฟต์แทนแล้วภายในห้องหรูหราชั้นที่สิบแปด อันโหรวบังเอิญวิ่งเข้าไปชนที่แขนของจิ่งเป่ยเฉิน ลมหายใจของผู้หญิงที่หอมกรุ่นแตะที่ปลายจมูกของเขาทันที“ให้คุณเขียนแผนการ ไม่ใช่ให้ทำแบบนี้”ทันใดนั้นอันโหรวก็ยกศีรษะขึ้น เพียงแต่ดันกระแทกไปที่คางของเขาเสียได้ตอนนี้เขายังไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้า อาจจะเป็นเพราะหน้าร้อน เสื้อผ้าของเธอเองก็บางมาก เธอรู้สึกได้ทันทีว่าผิวหนังของเธอนั้นสัมผัสใกล้ชิดกับเขามากเกินไปจะบ้าตายจริง ๆ“คุณขยับตัวให้น้อย ๆ หน่อยเถอะ เสื้อผ้าเดี๋ยวหลุดหมดพอดี
