ตอนที่ 16 ลิฟต์ที่พิเศษ
อันหน่วนกัดริมฝีปากแน่น ทั้งยังรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว “แม่จ๋า หนูไม่ไหวแล้ว”ในขณะที่อุ้มลูกสาวตัวน้อยอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีผู้ชายร่างสูงโปร่งปรากฏตัวขึ้น อันโหรวที่กำลังวิ่งไปนั้นหยุดไม่ทันจึงกระแทกเข้าใส่เต็มแรง ชายคนนั้นก็เผลอรับลูกสาวตัวน้อยของเธอไว้เต็มแรงเช่นกัน ส่งผลให้อันหน่วนที่อั้นฉี่อยู่นั้นฉี่แตกออกมาใส่สูทราคาแพงของเขาทันทีอันโหรวอ้าปากค้าง เธอยังไม่ทันมองเห็นใบหน้าชายคนนั้นจึงได้ขอโทษขอโพยอย่างสุดฤทธิ์ “ขอโทษด้วยค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ พอดีลูกสาวเขาทนไม่ไหว”“อันอีหาน?” เสียงของชายคนนั้นดังกังวานขึ้นมาทันทีเปลือกตาของอันโหรวกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองชายตรงหน้าอย่างเต็มตาที่แท้ก็เป็นเขา….เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ทั้งอันหน่วนยังฉี่ใส่เขาแบบนี้อีกโชคดีหน่อยที่วันนี้เธอยังไม่ได้ลบเครื่องสำอาง ใบหน้าก็ยังคงเป็นหน้าที่น่าเกลียดอยู่ เมื่อเห็นท่าทีแบบนั้น เธอจึงแสร้งทำเสียงแหบ ๆ ต่อโชคดีที่คนที่ถูกพบเห็นเป็นอันหน่วน ไม่ใช่อันหยาง“ลูกสาวของคุณ?” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยถาม อันหน่วนที่อยู่ในอ้อมแขนก็พลันบิดตัวออกและพูดด้วยความเสียใจ “คุณลุงขอโทษนะคะ แม่จ๋ากอด ๆ”เขาเพียงแค่เอ่ยถามอย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งเด็กหญิงตัวน้อยเรียกเธอว่าแม่จ๋า ที่แท้เธอก็มีลูกแล้วนี่เองดวงตาคู่นี้…จิ่งเป่ยเฉินเฝ้ามองการกระทำของเธอ จากนั้นก็ไม่ได้มองไปที่ตาของเธออีก“ขอโทษด้วยนะคะ ประธานจิ่ง
