ตอนที่ 8 สมองของคุณคิดเอาแต่ไม้ประดับอย่างนั้นเหรอ?
เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้ยินชื่อของหลินจือเซี๋ยวก็พลันรู้สึกลังเลขึ้นมาทันทีแต่แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมา “อันโหรว ใครใช้ให้เธอแต่งตัวแบบนี้มาสัมภาษณ์กัน?!”เธอสับสนมาก แม้ว่าจะพอเข้าใจอยู่บ้าง แต่เห็นแบบนี้แล้วคงไม่มีทางที่จะสอบสัมภาษณ์รอบแรกผ่านแน่ ๆ“ไม่มีอะไรที่ฉันต้องกลัว เธอจะกังวลใจไปทำไมกัน?” อันโหรวเผยสีหน้าที่มั่นใจ เพราะอย่างน้อยเมื่อก่อนเธอก็เคยทำให้ประธานคนนี้อยู่ภายใต้เงื้อมมือของเธอมาแล้วในการสัมภาษณ์ครั้งนี้ เธอจึงไม่รู้สึกกังวลใจแต่อย่างใด“เธอนี่จริง ๆ เลย ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรของเธอกันแน่!” หลินจือเซี๋ยวถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้ง หลังจากนั้นก็พาอันโหรวไปที่ห้องสัมภาษณ์เดินไปได้ครึ่งทาง ก็มีคนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาข้างหน้า หลินจือเซี๋ยวมองเห็นว่านี่ชักจะไม่ดีแล้ว จึงรีบดึงอันโหรวหลบข้างหลังของเธอในทันทีพนักงานทุกคนต่างยืนต้อนรับด้วยสีหน้าแข็งขัน พวกเขาถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ต่างก็ก้มศีรษะทำความเคารพ พร้อมเอ่ยตะโกนเสียงดังว่า “ประธานจิ่งอรุณสวัสดิ์”ภายในห้องโถงต่างเงียบสงบทันที มีเพียงแต่เสียงฝีเท้าที่เดินมาจากที่ไกล ๆ อันโหรวถูกหลินจือเซี๋ยวดึงมาหลบด้านหลังอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะรับรู้ถึงเหงื่อเย็น ๆ ที่อยู่บนฝ่ามือของหลินจือเซี๋ยวผ่านไปแล้วห้าปี จากคุณชายจิ่งเปลี่ยนเป็นประธานจิ่ง ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้
