ที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นคนเย็นชาขึ้นมาอันโหรวดึงเชือกที่มัดผมออก เมื่อเส้นผมสีดำถูกปล่อยออกมามันก็ยาวจนถึงเอว แว่นตาขอบทองสมัยเก่าถูกถอดออก จากนั้นเธอก็หยิบขวดเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋า พร้อมกับเช็ดอะไรบางอย่างไปที่ใบหน้าเพื่อลบเครื่องสำอางออกภายในเวลาไม่ถึงนาที อันโหรวก็กลับมาปกติ หลินจือเซี๋ยวถึงกับอ้าปากค้าง มันกว้างเสียจนสามารถเอาไข่เข้าไปวางในปากได้“คนอื่นเขาเปลี่ยนตัวเองให้สวยขึ้น แต่เธอเรียนรู้วิธีแต่งหน้าเพื่อทำให้ตัวเองกลายเป็นคนอัปลักษณ์ขี้เหร่เนี่ยนะ!” หลินจือเซี๋ยวแทบอดกลั้นขำเอาไว้ไม่ได้ สิ่งที่เธอทำได้ก็แค่โทษโชคชะตาที่ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลยหลังจากผ่านไปห้าปี โหรวโหรวผู้นี้ก็ยังคงดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเหมือนเช่นเคย ความสวยงามที่เปรียบดังสุริยันและจันทราลับขอบฟ้า หลายปีที่ผ่านมานี้เธอได้เพิ่มเสน่ห์ให้กับตัวเองมากขึ้น หากมีคนพบเห็นก็คงไม่อาจละสายตาได้“โหรวโหรว ถ้าหากฉันเป็นผู้ชายละก็ ฉันจะต้องแต่งงานกับเธอแน่ ๆ” หลินจือเซี๋ยวพูดพลางกระโดดไปมา กระโปรงสีแดงก็กวัดแกว่งไปมาตามการเคลื่อนไหว“เอาเถอะ แนะนำบริษัทที่ทำการค้าระหว่างประเทศให้ฉันทีสิ ฉันจะส่งประวัติตัวเองเข้าไปหน่อย” อันโหรวมองไปที่หลินจือเซี๋ยว ก่อนจะเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาอย่างรวดเร็วหลินจือเซี๋ยวหยุดการเคลื่อนไหวเพียงชั่วครู่และเอ่ยว่า “เฮ้อ น่าเสียดายนะที่เธอมีลูกซะแล้ว พูดมาเลยนะ หนุ่มหล่อต่างชาติคนที่แต่งงานกับเธอคือใครกันแน่?
