“เด็กที่ไหนเนี่ยน่ารักจังเลย อยากจะเข้าไปกอดจริง ๆ”
“ลูกใครกันนะ ช่างโชคดีเสียจริง ๆ”หญิงสาวที่แต่งตัวดูสง่างามก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะยิ้มและเอ่ยถามออกไปว่า “เด็ก ๆ ป้าขอถ่ายรูปด้วยหน่อยได้ไหมจ๊ะ?”เด็กหญิงตัวน้อยหัวเราะคิกคัก เสียงของเธอนั้นดังราวกับระฆังสีเงินที่ก้องกังวาน “คุณป้าขา หนูต้องถามแม่ของหนูก่อน” ทันทีที่พูดจบ เธอก็หันตัวมองไปข้างหน้า ก่อนจะยกมือขึ้น “แม่ขา พี่ชายกับหนูอยู่นี่ค่า!”ทุกคนหันมองตามสายตาของเด็กหญิงตัวน้อย ก็เห็นผู้หญิงสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินที่กำลังเดินมาทางนี้ผู้หญิงคนนั้นมวยผมรวบขึ้นแบบผู้หญิงสมัยเก่า เผยให้เห็นแว่นตาขอบทองที่ดูเก่าแก่ เน้นไปที่ใบหน้าของเธอที่ซีดเหลืองหลายคนต่างรู้สึกผิดหวังกับสิ่งที่เห็น และก็เริ่มรู้สึกขยะแขยงขึ้นมาในทันที “ไม่จริงหรอก นั่นแม่ของเด็กพวกนี้อย่างนั้นเหรอ เป็นไปได้ยังไงกัน ทำไมถึงให้กำเนิดลูกหน้าตาดีแบบนี้ได้?”“ไม่แน่ว่าอาจจะได้ยีนเด่นของพ่อมาก็ได้ หญิงขี้เหร่ได้กับชายที่หน้าตาดี”เมื่อเด็กน้อยได้ยินที่ทุกคนเอ่ยถึงแม่ของตนก็ได้ระเบิดอารมณ์โกรธออกมาพร้อมตะโกนออกไปว่า “แม่ของหนูเป็นคนที่สวยที่สุดในโลกนะ! พวกคุณเป็นคนไม่ดี ไม่ถ่ายรูปกับพวกคุณแล้ว!”อันโหรวที่ค่อย ๆ เข้ามาใกล้ลูกตัวน้อย ก็พลันได้ยินเสียงของลูกสาวตัวเล็กที่กำลังบ่นอุบอิบไปมาอย่างไม่เต็มใจ “หยางหยาง หน่วนหน่วน”อันหน่วนค่อย ๆ คลี่ยิ้มออกมา ก่อนจะวิ
