ตอนที่ 4 เป็นเธอที่เริ่มก่อนนะ
“จิ่งเป่ยเฉิน…” ดวงตาของอันโหรวพร่ามัวขึ้นมาทันทีด้วยฤทธิ์ยาที่รุนแรงทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่ากำลังถูกทรมานด้วยไฟที่แสนร้อนรุ่ม ร่างกายของเธอโค้งงอโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่มือเรียวบางจะคว้าเสื้อของเขาด้วยมือทั้งสองข้างโดยไม่สนใจสิ่งใด พร้อมกับฉีกเสื้อผ้าของเขาออกด้วยความรุนแรง“อันโหรว เธอจำไว้นะ เป็นเธอที่เริ่มก่อนนะ” จิ่งเป่ยเฉินพูดขึ้นข้าง ๆ หูของเธอเมื่อพูดจบเขาก็ไม่อาจทนไหวได้อีกต่อไป เขาพลิกตัวกลับมากดเธอไว้ และปราบปรามท่าทางของเธอโดยทันทีเขาโน้มตัวลงมาพลางกดจูบริมฝีปากสีแดงที่ดูเย้ายวนนั้น มือเรียวเล็กของเธอข่วนไปที่หลังของเขาอย่างดุเดือดราวกับเปลวไฟที่กำลังโหมกระหน่ำเขารู้ดีว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ ดังนั้นเขาจึงพยายามทำอย่างนุ่มนวลให้มากที่สุดภายในห้อง เสียงของทั้งคู่ค่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ก่อนที่เหตุการณ์ทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลงเรือที่เข้ามาจอดเทียบท่ายังคงไร้ซุ่มเสียง มีเพียงชายร่างใหญ่ที่กำลังยืนอยู่บนฝั่ง พวกเขาคือบอดี้การ์ดที่ถูกจ้างมาอยู่ในตระกูลระดับสูง ชายร่างสูงใหญ่พวกนี้ล้วนแต่เป็นคนรับใช้ของตระกูลจิ่งทุกคนต่างยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ด้วยสีหน้าท่าทางที่จริงจัง ไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดออกมา ไม่มีแม้กระทั่งบทสนทนาใด ๆ เกิดขึ้นในยามนี้ พวกเขาไม่รู้เลยว่าคุณชายจิ่งตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ จึงไม่อยากจะรบกวนเท่าไรนักทำเพียงแค่ยืนอ
