้อมเอามือตบไปที่ไหล่ของอันหยางหนึ่งที ก่อนจะยิ้มออกมาหลินจือเซี๋ยวพลันเบิกตากว้างตกใจ! ลูกของอันโหรวจริง ๆ ด้วย ตัวเองยังไม่ทันมีความรักสักครั้ง แต่อันโหรวกลับมีลูกสองคนที่โตขนาดนี้แล้ว!เธอมองไปที่อันโหรวอีกครั้งหนึ่ง ผู้หญิงที่ปรากฏตัวในวัยสามสิบปีแบบนี้ ดาวประจำโรงเรียนที่ดูงดงามบริสุทธิ์คนนั้นไปอยู่ที่ไหนแล้ว?!อันหน่วนเมื่อได้ยินว่าคนนี้คือน้าจือเซี๋ยวก็พลันยิ้มกว้างทันที “คุณน้าจือเซี๋ยว หนูได้ยินชื่อของน้าจากแม่มาสักพักแล้ว หนูชื่อหน่วนหน่วนค่ะ”เมื่อพูดจบเธอก็ยิ้มหวานใส่หนึ่งที หลินจือเซี๋ยวรู้สึกว่าเธอนั้นถูกศรรักปักเข้าให้จนได้ เธอไม่สนใจที่จะถามอันโหรวเลยแม้แต่น้อย รีบพุ่งไปกอดเด็กน้อยในทันทีอันหยางมองไปที่แม่ของตนเอง หลังจากนั้นก็ถอดแว่นกันแดดออกเพื่อกล่าวทักทายอย่างสุภาพ “น้าจือเซี๋ยว สวัสดีครับ”หลินจือเซี๋ยวตกใจ ก่อนจะแอบอิจฉาอยู่ลึก ๆ “โหรวโหรว เธอนี่มันร้ายกาจจริง ๆ นะ มีลูกสองคนที่หน้าตาดีแบบนี้ ทำเอาหัวใจของฉันตกหลุมรักได้เลย”“ก็แน่นอน ดูก็รู้แล้วว่าลูกของใคร” อันโหรวพูดพร้อมยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เด็ก ๆ พวกนี้เป็นความภาคภูมิใจของเธอเชียวนะ
“ลูกใครกันนะ ช่างโชคดีเสียจริง ๆ”
หญิงสาวที่แต่งตัวดูสง่างามก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะยิ้มและเอ่ยถามออกไปว่า “เด็ก ๆ ป้าขอถ่ายรูปด้วยหน่อยได้ไหมจ๊ะ?”เด็กหญิงตัวน้อยหัวเราะคิกคัก เสียงของเธอนั้นดังราวกับระฆังสีเงินที่ก้องกังวาน “คุณป้าขา หน
