าทันทีด้วยฤทธิ์ยาที่รุนแรงทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่ากำลังถูกทรมานด้วยไฟที่แสนร้อนรุ่ม ร่างกายของเธอโค้งงอโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่มือเรียวบางจะคว้าเสื้อของเขาด้วยมือทั้งสองข้างโดยไม่สนใจสิ่งใด พร้อมกับฉีกเสื้อผ้าของเขาออกด้วยความรุนแรง
“อันโหรว เธอจำไว้นะ เป็นเธอที่เริ่มก่อนนะ” จิ่งเป่ยเฉินพูดขึ้นข้าง ๆ หูของเธอ
เมื่อพูดจบเขาก็ไม่อาจทนไหวได้อีกต่อไป เขาพลิกตัวกลับมากดเธอไว้ และปราบปรามท่าทางของเธอโดยทันที
เขาโน้มตัวลงมาพลางกดจูบริมฝีปากสีแดงที่ดูเย้ายวนนั้น มือเรียวเล็กของเธอข่วนไปที่หลังของเขาอย่างดุเดือดราวกับเปลวไฟที่กำลังโหมกระหน่ำ
เขารู้ดีว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ ดังนั้นเขาจึงพยายามทำอย่างนุ่มนวลให้มากที่สุด
ภายในห้อง เสียงของทั้งคู่ค่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร ก่อนที่เหตุการณ์ทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เรือที่เข้ามาจอดเทียบท่ายังคงไร้ซุ่มเสียง มีเพียงชายร่างใหญ่ที่กำลังยืนอยู่บนฝั่ง พวกเขาคือบอดี้การ์ดที่ถูกจ้างมาอยู่ในตระกูลระดับสูง ชายร่างสูงใหญ่พวกนี้ล้วนแต่เป็นคนรับใช้ของตระกูลจิ่ง
ทุกคนต่างยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ด้วยสีหน้าท่าทางที่จริงจัง ไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดออกมา ไม่มีแม้กระทั่งบทสนทนาใด ๆ เกิดขึ้นในยามนี้ พวกเขาไม่รู้เลยว่าคุณชายจิ่งตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ จึงไม่อยากจะรบกวนเท่าไรนัก
ทำเพียงแค่ยืนอยู่กับที่และตั้งใจฟังเสียงคลื่นกระทบชายฝั่งก็เพียงพอแล้ว
จนกระทั่
