ตอนที่ 954 ดอกไม้วิญญาณ (5)
ซู่อีไม่ขยับเขยื้อนมองเฉินชิงเยียนอย่างถือตัว
เฉินชิงเยียนตื่นตระหนกในใจ กัดฟันคุกเข่าลงภายใต้สายตาของทุกคน
“ท่านพี่ซู่อี สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นหยาดเหงื่อแรงกายของข้า ขอท่านได้โปรดปล่อยพวกมันไปเถอะ ข้าใช้เงินไปมากมายอีกทั้งยังคุกเข่าอยู่หลายวันหลายคืนจึงจะได้ยาวิเศษมาจากในมือของผู้อื่น ยาวิเศษเหล่านี้มีประโยชน์ต่อร่างกายของนายผู้เฒ่า ขอร้องท่าน…อย่าทำลายหยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดของข้าเลย ข้าขอร้องท่านแล้ว…”
เสียงของนางสะอึกสะอื้นทำให้คนทั้งลานล้วนได้ยินอย่างชัดเจน
เฉินชิงเยียนเห็นซู่อีไม่พูดอะไรก็คลานเข่าไปทางเฟิงหรูชิง น้ำเสียงเศร้าสร้อยแฝงด้วยน้ำตา
“แม่นางเฟิง ขอร้องเจ้าช่วยเกลี้ยกล่อมท่านพี่ซู่อีที หากเมื่อคืนพวกเจ้ายังระบายอารมณ์ไม่พอพวกเจ้าก็ตีข้าต่อ แต่ข้าไม่รู้ว่านายผู้เฒ่าทำผิดอะไรพวกเจ้าจึงจะทำลายยาวิเศษเหล่านี้ เป็นคนจะอกตัญญูไม่ได้ นายผู้เฒ่าดีต่อท่านพี่ซู่อีเช่นนี้นางจะตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นได้อย่างไร?”
เฟิงหรูชิงหลุบตาลงดวงตาเย็นชาจ้องมองไปยังเฉินชิงเยียน “เจ้าทำเพื่อนายผู้เฒ่าจริงหรือว่าต้องการจะทำร้ายเขาในใจเจ้ารู้ดี”
เฉินชิงเยียนใจเต้นแรงกัดริมฝีปากแน่น
เฟิงห
