เท้าไปข้างมู่หลิงอย่างแช่มช้า ก้มหน้ามองเขา
“ข้ารู้ว่าท่านแค้นจนอยากฆ่าข้า ไม่เป็นไร ข้าชอบท่าทางที่ท่านแค้นข้าแต่ก็กำจัดข้าไม่ได้ แต่หากท่านคิดล้างแค้น ก็ไปล้างแค้นคนที่ตบท่านเถอะ คนพวกนั้นฟังคำคุกคามของข้า กลับไม่เกรงกลัวท่าน”
มู่หลิงกัดฟันกรอด เขารู้ว่านางพูดความจริง
พลังที่แท้จริงของหนานเสียนทำให้มู่หลิงตกตะลึง ยิ่งไปกว่านั้นเวลานี้ยังมีกู้สื่อและปรมาจารย์ไห่หรงคุ้มกันนางอยู่ด้วย
ต่อให้เขาแค้นแค่ไหน ก็ได้แต่อดกลั้นจนบาดเจ็บภายใน ไม่อาจทำอะไรนางได้ทั้งนั้น!
“เฟิงหรูชิง เจ้าโหดเหี้ยมเพียงนี้ ไม่กลัวหนานเสียนจะทิ้งเจ้าหรือ”
เฟิงหรูชิงหันมองชายหนุ่ม กะพริบตาให้เขา “เจ้าจะทิ้งข้าหรือ”
“ไม่มีทาง” หนานเสียนลูบหัวเฟิงหรูชิง ยิ้มจางๆ “เพราะข้ายังโหดเหี้ยมกว่าเจ้า”
ความรักโปรดปรานขั้นสุดยอดนี้
ฉินเฟยเอ๋อร์เห็นอย่างชัดเจนจากหนานเสียนและเฟิงหรูชิง
นางปวดหนึบที่หัวใจ ใบหน้าซีดขาวยกยิ้มมุมปาก
รอยยิ้มนั้นขมขื่นและทุกข์ยิ่ง
รอยยิ้มอ่อนโยนของชายหนุ่ม สำหรับนางแล้วเสมือนกระบี่คมกริบฆ่าคนโดยไม่เห็นเลือด เสียบเข้าหัวใจนางอย่างจัง
มู่หลิงกลืนเลือดลงคอ แววตาคมกริบทั้งดุร้ายคล้ายลิงคลุ้มคลั่ง จ้องเขม็งมองค
