่มู่ซี! สิ่งที่นางมีล้วนอาศัยความพยายามจึงได้รับมา ซู่อีนับเป็นตัวอะไรกัน
ไม่มีใครปฏิเสธความพยายามของนางได้!
ปรมาจารย์ไห่หรงส่ายหน้า พูดกับมู่ฮวนมากไปก็เท่านั้น เขาไม่เอ่ยอะไรอีกหันไปหาซู่อี
“ของที่มู่ฮวนมี ล้วนเป็นของที่ข้ามอบให้นาง วันนี้ข้าจะนำมันกลับมา นางหนูซู่อี ข้าทำเช่นนี้เจ้าพอใจหรือไม่”
ซู่อีไม่ยี่หระ “ข้ามิใช่นางหนูในปีนั้นอีกแล้ว ตอนนี้ข้าก็เป็นแม่คนแล้ว อีกไม่ช้าก็จะกลายเป็นท่านยาย ท่านอย่าเรียกข้าว่านางหนูให้ข้ารับไม่ได้อีกเลย”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ซู่อี เจ้าสายตาดีเยี่ยม นางหนูเสี่ยวชิงไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์เหนือคนอื่นๆ นิสัยก็ชวนให้คนรักใคร่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวิชาแพทย์ของนาง ข้ารู้สึกว่าหากมีคนที่รักษาอาการนายผู้เฒ่าได้ ก็ต้องเป็นนางหนูนี่แน่”
มู่ฮวนสีหน้าไม่น่าดูชม ต่อให้เป็นก่อนหน้านี้ อาจารย์ก็มิเคยเอ่ยชมว่านางมีพรสวรรค์เหนือใครมาต่อ เวลานี้กลับเอ่ยปากชมเฟิงหรูชิงถึงเพียงนี้
……………….
