รย์ลัทธิเต๋าในอีกครึ่งเดือนเป็นแน่!
ในอีกครึ่งเดือนถัดมา นอกจากถ่ายทอดสดและตรวจดูขาของเวินสือเหนียนเป็นประจำแล้ว เฝ่ยไป๋ลู่ยังใช้เวลาที่เหลือในการฝึกซ้อมอีกด้วย
ครึ่งเดือนต่อมา งานแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋าจัดขึ้นตามกำหนดการ การแข่งขันมีสมาพันธ์ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าเป็นผู้นำ ทุกนิกาย วัดเต๋า ตระกูลปรมาจารย์เต๋าต่างเข้าร่วมด้วย เหล่าผู้ฝึกยุทธ์วัยหนุ่มสาวทุกคนรวมตัวกันเพื่อหารือและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างกัน ครึกครื้นและมีชีวิตชีวามาก เป็นงานสำคัญงานหนึ่งในโลกของปรมาจารย์เต๋า
เฝ่ยไป๋ลู่เก็บอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทุกชนิดไว้ในบ้าน ทั้งยังวางค่ายกลที่ละเอียดซับซ้อนเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้คนที่มีเจตนาชั่วร้ายฉวยโอกาสมาก่อกวนที่บ้านเธอ
ด้านนอกประตู กานว่างที่หายจากอาการบาดเจ็บแล้วกำลังรอรับเฝ่ยไป๋ลู่ไปงานแข่งขันปรมาจารย์เต๋าด้วยกัน
เฝ่ยไป๋ลู่นั่งบนรถแล้วส่งข้อความถึงเวินสือเหนียน [ฉันจะไปข้างนอกสัปดาห์หน้า ฉันเอาเครื่องรางทั้งหมดให้กับคุณแล้ว ใช้เท่าที่จำเป็นนะคะ]
[ครับ] เวินสือเหนียนวางโทรศัพท์ลง พร้อมกับมองอาหารเช้าตรงหน้า จู่ ๆ เขาก็หมดความอยากอาหาร
เจี่ยนต๋าเช่าถามอย่างไม่แน่ใจว่า “คุณชายสามเวิน ไม่สบายหรือเปล่าครับ? ให้เชิญคุณเฝ่ยมาหรือเปล่า?” ทุกครั้งที่คุณเฝ่ยมา คุณชายสามเวินจะอาการดีขึ้นมาก
“ไม่ต้อง” เวินสือเหนียนพูดเสียงเบา
ถึงเชิญก็มาไม่ได้
คุณเฝ่ยเป็นคนที่ยุ่งมาก
เวลาที่ใช้ในการเดิ
