ตอนที่ 886 หนานเสียนมาแล้ว (5)
“หลังจากข้ากลับไปแล้ว ค่อยได้รับข่าวว่าเขารับเฉินชิงเยียนเป็นอนุ”
ซู่อีหลับตาลงช้าๆ
นางหลงคิดว่าลืมไปหมดแล้ว แต่เมื่อคิดถึงเรื่องต่างๆ นานาที่เคยเกิดขึ้น ใจนางยังคงเคียดแค้นอย่างไม่อาจถอนตัวได้
ปีนั้นนางทุ่มเทไปมากถึงฟื้นตัวกลับมาได้
ชั่วชีวิตนี้นางไม่ยอมให้ใครฝังร่างร่วมสุสานกับนางแน่!
เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพัก “ตอนสุนัชมู่ยังอยู่ ทำไมท่านไม่พูด ท่านไม่ได้ทำอะรผิดเลย ไม่มีใครมีคุณสมบัติรังแกท่าน!”
ซู่อีมองเฟิงหรูชิงอย่างเลื่อนลอย “เจ้าบอกให้ข้ายืนรออยู่ข้างๆ มิใช่หรือไง”
“…”
แม่สามีนางยังมีความสามารถทำตัวน่ารักไร้เดียงสาด้วยหรือ
บางทีเพราะนางไม่สนใจเรื่องราวภายนอก ตอนนั้นถึงถูกมู่หลิงปิดหูปิดตา
เคราะห์ดีที่ซู่อีได้สติแล้ว! หนีออกมาจากหลุมพรางนี้ได้
“หนานเสียน เมื่อครู่ท่านส่งสุนัขมู่ไปที่ใด” เฟิงหรูชิงหันมองหนานเสียน
มือของเขาไล้ผมนางเบาๆ “ส่งไปยังที่ที่ต้องใช้เวลาครึ่งเดือนถึงคลานกลับมาได้”
เขาไม่ได้อยู่ข้างกายนางมานานมากแล้ว ย่อมไม่ยอมให้มู่หลิงมารบกวนพวกนาง
“ชิงเอ๋อร์ ข้าเหนื่อยแล้ว ไปพักผ่อนก่อนล่ะ”
ซู่อียิ้มอ่อน “เจ้าอยู่กับหนานเสียนดีๆ ทางที่สุดรุ่งนี้เช้าก็
