ูลมู่ของข้า ฮูหยินรองของตระกูลมู่มีเพียงคนเดียวตลอดไป ไม่ว่าเจ้าหรือเฉินชิงเยียนก็ล้วนไม่คู่ควร!”
ตั้งแต่พี่สะใภ้จากไปสายตาของพี่ใหญ่นับวันจะยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ
ผู้หญิงที่หามา…แต่ละคนยิ่งแย่ลง
มู่ชิงอิ้นไม่ยินดีจะอยู่ร่วมกันถานซวงซวง เขาหันหลังแล้วเดินไปทางที่มีเสียงดังโวยวายดังออกมา
ถานซวงซวงกำหมัดแน่น สายตาของนางมองตรงไปยังทิศที่มู่ชิงอิ้นจากไปแล้วหรี่ตาลงน้อยๆ
ทันใดนั้นก็เผยรอยยิ้มงดงามและอ่อนหวานออกมา
ตอนอยู่แคว้นหลิวอวิ๋น หลิ่วอวี้เฉินเคลิบเคลิ้มหลงใหลนาง ต่อมาหลิ่วฟู่ยงก็ไม่ลังเลที่จะทะเลาะกับภรรยาของตัวเองเพื่อนาง
สุดท้ายแล้วแม้แต่มู่หลิง…ก็ยังกลายเป็นผู้ชายของนางแล้ว
นางไม่เชื่อว่าคนไร้ค่าที่ไม่เคยแตะต้องผู้หญิงคนนี้จะหนีรอดจากเสน่ห์ของนาง
แม้ว่า…นางจะไม่สามารถอยู่ร่วมกับชายหนุ่มที่สูงส่งดุจดวงจันทร์ตรงหน้านี้ได้ ทว่านางเคยลิ้มรสชาติของการเป็นผู้หญิงแล้ว มู่หลิงในตอนแรกยังรุนแรงเช่นนั้นทำให้นางไม่อาจลืมเลือนได้ ทว่าหลังจากกลับมาถึงตระกูลมู่ก็ไม่แตะต้องนางอีกเลย อย่างไรนางก็ต้อง…บรรเทาความว่างเปล่าและความเหงาในใจ
ผู้ชายอย่างมู่ชิงอิ้นเป็นคู่ที่ดีที่สุดของนางอย่างไม่ต้องสงสัย
…
“พ่อบ้าน เจ
