้าอย่ามาขวางข้าอีก!”
ส่วนลึกของลานที่แยกไกลออกมา ท่านผู้เฒ่าผลักพ่อบ้านออกใบหน้าสูงวัยของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ “ข้าจะไปหาซู่อี! เขารับปากกับข้าว่าจะพาซู่อีกลับมา นี่ผ่านไปนานเท่าไรแล้วลูกสะใภ้ของข้ายังไม่กลับมาอีก ปีศาจจิ้งจอกนั่นยังอยู่ในตระกูลมู่ทั้งวันทั้งคืน!”
ในใจพ่อบ้านมีความขมขื่นที่ยากจะเอ่ย
เดิมท่านผู้เฒ่าก็สติเลอะเลือนอยู่แล้วตอนนี้พลังยังถดถอยอีก จะออกไปหาซู่อีได้อย่างไร?
ความโชคดีเพียงอย่างเดียวก็คือ แม้ลานข้างนอกนี้จะแยกห่างไกลออกมาเสียหน่อยทว่าเหมาะแก่การหล่อเลี้ยงคน ตั้งแต่ย้ายออกมาร่างกายของท่านผู้เฒ่าก็ดีขึ้นไม่น้อยไม่ง่วงหงาวหาวนอนเช่นนั้นแล้ว
“นายท่าน ช่วงนี้เฉินชิงเยียนไม่ได้อยู่ในตระกูลมู่จริงๆ วันคล้ายวันเกิดของนายท่านกำลังจะมาถึง นางบอกว่าจะจัดเตรียมของขวัญให้ท่านด้วยตัวเองแล้วก็ออกจากตระกูลมู่ไปหลายวันแล้ว”
งานเลี้ยงของจวนฝูจู่ผ่านไปนานแล้ว ทุกคนล้วนรู้ว่านายท่านรองกับชิงเยียนฮูหยินถูกปฏิเสธอยู่นอกประตู และหลังจากวันนั้นไม่นานชิงเยียนฮูหยินก็พามู่ฮวนออกจากจวนเทียนเสินไป ออกไปเตรียมของขวัญวันเกิดให้กับท่านผู้เฒ่า
เดิมเรื่องเหล่านี้ให้บ่าวรับใช้จัดเตรียมให้ก็พอแล้ว ทว่าวิธี
