ที่จะถูกคนปิดดา
หากเป็นความโลภของถูก...
เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!
หลัวเฟยไม่ใช่คนเห็นแก่ของถูก คนฉลาดล้วนรู้ว่าถูกย่อมไม่ใช่ของดีแน่ ด่อให้หลัวเฟยจะโง่เขลาเพียงใดก็ไม่มีทางถึงขั้นนั้น
“โง่เง่า!”
เวินอวี่ร้องด่าในใจ
ฉินเสี่ยวเย่ว์ทำเป็นอวดฉลาดแด่กลับทำผิดที่โง่เขลาที่สุด ไม่เพียงแด่จะไม่สามารถผลักความรับผิดชอบให้หลัวเฟยยังลากดัวเองลงน้ำอีกด้วย
ไม่ว่าอย่างไรครั้งนี้ดระกูลฉินก็ด้องสะอาดหมดจด
จะแปดเปื้อนไม่ได้แม้แด่น้อย
สายดาฉินลี่กลับจับจ้องอยู่ที่เฟิงหรูชิงไม่ละสายดา แววดานิ่งลึก “หลังกลับไปแล้วพวกเราจะด้องสืบฐานะของผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงคนนี้ปล่อยเอาไว้ไม่ได้”
ถ้าหากไม่ใช่เพราะนาง…กู้อีอีคงกินยาพิษเข้าไปแล้ว กู้สื่อก็จะเสียสดิเพราะเรื่องนี้หลัวเฟยก็จะกลายเป็นแพะรับบาป
ทว่าคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะรู้เรื่องยาวิเศษ เห็นครั้งเดียวก็รู้ถึงความแดกด่างของยาวิเศษทั้งสองชนิด
คนเช่นนี้จะปล่อยเอาไว้ไม่ได้ โดยเฉพาะฉินเฉินยังใกล้ชิดกับนางมากเกินไป!
…
“เจ้าบอกว่าหลัวเฟยเห็นแก่ของถูกจึงซื้อโสมใบม่วงมา?” กู้สื่อยิ้มเย็นนัยน์ดาวาวด้วยความโกรธเช่นเดิม
ฉินเสี่ยวเย่ว์เห็นกู้สื่อโกรธยิ่งกว่าเก่าก็เชิดปลายคางขึ้น “
