เอ๋อร์ เจ้าหยุดได้แล้ว!” หลัวลี่สีหน้าเย็นชา “เจ้าเอาแต่บอกว่าเป็นสหายที่ดีที่สุดของข้า เจ้าเคยเห็นข้าเป็นสหายหรือ หลายปีนี้ เจ้าเอาแต่สั่งสอนข้าราวกับเป็นผู้อาวุโ โส ข้าต้องทนอึดอัดมานานแค่ไหนเจ้ารู้หรือไม่ เสี่ยวชิงพูดไม่ผิดเลย สหายที่แท้จริงต้องไม่ทำให้สหายเจ็บช้ำใจ เจ้าไม่คู่ควรเป็นสหายข้า”
เสี้ยวขณะนั้นฉินเฟยเอ๋อร์หน้าสีขาว แววตาตะลึงงันมองหลัวลี่
นางรู้สึกว่าฝีเท้าตัวเองโซเซเล็กน้อย ยืนไม่มั่น
“ลี่เอ๋อร์ เมื่อครู่เจ้าบอกว่าข้าไม่เห็นเจ้าเป็นสหายหรือ” ฉินเฟยเอ๋อร์หลับตา เจ็บปวดเกินจะเปรียบ
หากนางไม่เห็นลี่เอ๋อร์เป็นสหายแล้วนางจะให้ลี่เอ๋อร์ยอมถอยให้ผู้อื่นอยู่ร่ำไปทำไม
ไม่ว่าลี่เอ๋อร์มีปัญหากับใคร นางทำได้เพียงให้ลี่เอ๋อร์ยอมถอย…
นั่นเพราะนางเข้าใจว่า ไม่ว่าอย่างไรลี่เอ๋อร์ก็ไม่โกรธนาง ส่วนคนอื่นๆ ไม่เหมือนกัน หากนางแสดงออกว่าไม่สนับสนุน เกรงว่าคงไม่อาจคบกันได้อีก
……………
ตอนที่ 812 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (1)
หากความสัมพันธ์ไม่ดีพอ สนิทกันเกินไป นางจะเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร
หลัวลี่เบะปาก เมื่อก่อนนางตาบอดถึงได้รู้สึกว่าฉินเฟยเอ๋อร์ไม่เล
