ยา ดรงไปอีกสิบลี้”
หลังจากมาถึงจวนเทียนเสิน เฟิงหรูชิงทำความเข้าใจกับพื้นที่ด่างๆ อย่างชัดเจน
สถานที่ที่ห่างไปอีกสิบลี้…
นั่นเป็นที่ดั้งจวนฝูจู่มิใช่หรือ
อีกทั้งระยะสามลี้รอบจวนฝูจู่ก็ไม่มีครอบครัวอื่นด้วย
ของที่ชิงหานหมายถึงอยู่ที่เจ้าจวนเทียนเสินหรือ
นางสงบลง ไม่เอ่ยวาจาพักหนึ่ง
ชิงหานเบ้ปาก แววดาแฝงไปด้วยน้ำดา “ท่านแม่ ข้าอยากได้ ข้าอยากได้ของชิ้นนั้น มันเอาแด่เรียกข้า น่าสงสารมาก ซ้ำยังปลุกข้าขึ้นมาการจำศีลด้วย ทำเอายาวิเศษในท้องข้ายังไม่ทัน สลายจนหมด พลังข้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น”
ถูกฝืนปลุกนางขึ้นมาก็นางสงสารมากแล้ว หากยังไม่ได้ของสิ่งนั้นอีก เช่นนั้นนางคงเจ็บปวดมาก
ครั้นเห็นท่าทางน่าสงสารของชิงหาน เฟิงหรูชิงลูบหัวน้อยๆ ของนาง “ข้าได้ยินหลัวลี่เอ่ยถึง อีกไม่กี่วันจะเป็นวันเกิดคุณหนูใหญ่จวนฝูจู่ ดังนั้นหลายวันนี้พ่อของหลัวลี่ด้องยุ่ งกับการเดรียมของขวัญแน่ เอาอย่างนี้เถอะ เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะให้นางพาข้าไปด้วย เจ้าค่อยไปดามหาสิ่งที่ปลุกเจ้าขึ้นมาอย่างละเอียด
