ยุทธ์เจียงเทียนเซิงสัมผัสคลื่นพลังอันแข็งแกร่งของบุรุษอาภรณ์สีม่วงได้ก็ขวัญผวาตัวสั่น เขาเหลือบมองเจียงฉางเซิงอย่างห้ามตนเองไม่ได้ แล้วถามว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่ แล้วเจ้าเอาชนะเขาได้หรือไม่”ทันทีที่เจียงฉางเซิงออกโรงก็โจมตีบุรุษอาภรณ์สีม่วงถอยออกไปได้แล้ว เรื่องนี้นี้นำความหวังมาให้เขาในเมื่อมีโอกาสรอด ใครมันจะไปอยากตายกันเล่าเจียงฉางเซิงตอบว่า “สังหารเขาง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือทว่าสังหารเขาไปแล้ว ปมในใจเจ้าจะคลี่คลายได้หรือ”เจียงเทียนเซิงเงียบงัน เห็นชัดมากว่าบทสนทนาก่อนหน้านี้ระหว่างเขากับบุรุษอาภรณ์สีม่วงถูกคนผู้นี้ได้ยินหมดแล้ว เรื่องนี้ทำให้เขาทั้งอับอายและหงุดหงิดในตอนนี้เอง บุรุษอาภรณ์สีม่วงก็ทะยานร่างขึ้นมาด้านบน สองแขนกางออก ปราณสีดำลุกโชนพาฝุ่นดินลอยขึ้นมา เขาผลักฝ่ามือสองข้างออกไปด้านหน้า ลมปราณอันน่ากลัวพาพลังประหนึ่งจะถล่มภูผาคว่ำสมุทรบุกมาโจมตีพวกมันก่อตัวรวมกันเป็นมังกรคู่โจมตีกระหนาบมาจากสองฟากฝั่งเจียงฉางเซิงยกมือขวาขึ้นกวักกลางอากาศ ทันใดนั้นปราณดำที่ลอยละล่องอยู่เต็มท้องฟ้าก็ถูกรวบมาเก็บไว้กลางฝ่ามือของเขาจนหมดสิ้น แม้แต่บุรุษอาภรณ์สีม่วงก็ถูกเขาดูดมาเก็บไว้กลางฝ่ามือเช่นกันทุก
