ญิง บ่าวเพียงแค่…”
“เมื่อครู่คนอื่นรังแกเจ้าเช่นนี้เหตุใดเจ้าไม่ตอบโต้? ต่อให้เจ้าสู้ไม่ได้เจ้าก็สามารถด่ากลับไปเสียหน่อย ใครอนุญาต ตให้เจ้าอดทนตลอดเช่นนี้?”
“แต่ว่า…” ชิงหลิงสังเกตเห็นแล้วว่าเฟิงหรูชิงโมโหจริงๆ ก็ก้มหน้าลง “องค์หญิงไม่ชอบให้บ่าวสร้างปัญหา”
“นี่ไม่ใช่เจ้าสร้างปัญหา เป็นคนอื่นมาหาเรื่องเจ้า!” เฟิงหรูชิงเบนสายตาไปมองชิงหลิงช้าๆ “ข้าไม่ชอบให้คนข้างกาย ยข้าขี้ขลาดหวาดกลัว! เจ้าเข้าใจหรือไม่? หากต่อไปคนอื่นรังแกเจ้าแล้วเจ้ายังเป็นเช่นนี้ละก็ ข้าจะส่งเจ้ากลับจวน นองค์หญิง!”
จวนเฟิงอวิ๋นนี้เป็นที่ของนาง ต่อให้ชิงหลิงสู้ไม่ได้นางก็สามารถให้พวกเจิ้งฉู่ฉู่ช่วยได้
แต่นางถูกคนด่ายังไม่โกรธ
ชิงหลิงที่เคยติดตามเจ้าของร่างเดิมก่อเรื่องไปทั่วเล่า?
นางเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
“องค์หญิง” ชิงหลิงร้อนรน “บ่าวไม่อยากกลับไป บ่าวอยากแข็งแกร่งไปกับองค์หญิง ต่อไปบ่าวจะไม่อดทนอดกลั้นอีกแล้ว ใครรังแกบ่าวบ่าวจะด่ามันให้ตาย!”
………
