หน้าสูงอายุของผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น “ห้องของข้าจัดเตรียมไปถึงไหนแล้ว?”
ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นโค้งตัวอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน น้ำเสียงเคารพนอบน้อม “เรียนคุณหนูใหญ่ ตอนนั้นเฟิงชิงย่วนของท่านถูกถังอวี้ยึดครอง ตอนนี้ข้าได้จัดการใหม่ทั้งหมด น่าจะสามารถเข้าอยู่ได้แล้ว”
“ดี อีกเดี๋ยวท่านไปที่จวนของข้าหน่อย ข้ามีเรื่องจะฝากฝังท่าน นอกจากนี้เด็กสาวสองคนนี้คอยปรนนิบัติข้ามาตั้งแต่เล็ก ท่านจัดการให้ข้าหน่อย จัดให้อยู่ใกล้ๆ เฟิงชิงย่วนของข้า”
“ขอรับคุณหนูใหญ่!”
สาวใช้สองคนที่เฟิงหรูชิงพามาผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นย่อมไม่กล้าละเลย เขาสั่งคนให้ไปจัดเตรียมที่พักให้พวกนาง
เห็นดังนั้นเฟิงหรูชิงก็ไม่สนใจคนอื่นๆ อีก ตรงไปยังเฟิงชิงย่วน
มองไปทางที่เฟิงหรูชิงจากไปแล้วสายตาผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นก็หันมายังหงอวี้และคนอื่นๆ
“ก่อนหน้านี้พวกเจ้าอยู่ที่ไหนตอนนี้ก็สามารถกลับไปที่นั่นได้ แน่นอนว่าข้าเห็นคุณหนูดูเหมือนว่าจะพอใจพวกเจ้ามาก วันหน้าพวกเจ้าก็จะเป็นคนข้างกายของคุณหนู”
เหล่าสาวใช้ล้วนดีอกดีใจ เทียบกับการฝึกฝนในจวนเฟิงอวิ๋นแล้วพวกนางเต็มใจที่จะติดตามเฟิงหรูชิงมากกว่า
จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า การตัดสินใจเลือกของพวกนางในตอนนั้นไม่ผิด!
“แยกย้ายเถ
