งแต่แรก นางไม่มีทางให้นางไปรบกวนหนานเสียนเด็ดขาด
อย่างไรเสียหนานเสียนก็เป็นลูกชายแท้ๆ ของนาง แม้นางจะพูดออกไปว่าจะพาชิงเอ๋อร์จากไปก็เป็นเพียงแค่ข่มขู่เขาเท่านั้น ตอนนี้นางจะไม่ช่วยลูกชายตัวเองได้อย่างไร?
“เพราะว่า…” ซู่อีสง่างามดุจดั่งสายลม มีรอยยิ้มบางเบา “ชิงเอ๋อร์ไม่ชอบให้คนอื่นตามนาง ครั้งนี้นางเพียงออกไปทำธุระเท่านั้น คาดว่าไม่นานก็คงกลับมาแล้ว”
ถังอิ่นมองซู่อีด้วยความสงสัย “จริงหรือ ไม่นานนางก็จะกลับมาใช่หรือไม่?”
“อื้อ”
“นางไม่ได้หนีไปกับปีศาจจิ้งจอกหนานเสียนแล้ว?”
“หนานเสียนไม่จำเป็นต้องหนีไปกับนาง นางเป็นของหนานเสียน”
ถังอิ่นไม่พูดอะไรต่อ
นางกัดนิ้วหัวแม่มือขมวดคิ้วแน่น
ซู่อีพูดไม่ผิด เสี่ยวชิงไม่ชอบให้คนตามนาง หากถูกเสี่ยวชิงพบแล้วนางไม่ชอบนางยิ่งขึ้นจะทำอย่างไร?
“เช่นนั้นท่านจะไปหาเสี่ยวชิงหรือไม่? ท่านบอกนางว่าถังอิ่นกับกู้อีอีเป็นเด็กดีรอนางอยู่ที่จวนแม่ทัพ ให้นางรีบกลับมา”
