ตอนที่ 718 รอข้าใช้ใต้หล้าเป็นของกำนัล สู่ขอเจ้าเป็นภรรยา (4)
ราวกับหนานเสียนสังเกตได้ถึงความคิดของชิงน้อย กวาดตามองมันนิ่งเรียบ “นางไม่ชอบมนุษย์สัตว์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง…เจ้าขี้เหล่ยิ่งนัก”
เจ้าขี้เหล่ยิ่งนัก…
ไม่กี่คำนี้ราวกับดาบสามเล่มแทงทะลุตัวชิงน้อยพร้อมๆ กัน
มันเจ็บจนอยากจะกระอักเลือด น้ำตาไหลออกมา
“นายท่าน ข้าก็ต้องการความเคารพ ข้าเป็นงูที่หน้าตาดีที่สุดในเผ่างู ท่านดูหมิ่นข้าได้แต่จะดูหมิ่นเผ่างูของข้าไม่ได้!”
“อื้อ…” หนานเสียนสีหน้าไร้ความรู้สึก “เช่นนั้นหลังจากนี้เปลี่ยนสัตว์วิเศษรอบกายนางให้เป็นงูให้หมด ข้าก็วางใจแล้ว”
“…”
เดี๋ยวก่อน นายท่านหมายความว่าอย่างไร?
ดูถูกเผ่างูของมันงั้นหรือ?
ทว่าหนานเสียนไม่ให้โอกาสมันได้พูดก็เดินออกนอกกระท่อมไปเสียแล้ว
ในตอนที่เขาเพิ่งจะเดินออกจะกระท่อม กลิ่นไอพัดมาจากไกลๆ ทำให้นัยน์ตาของเขาฉายแสงเย็นยะเยือก ชุดขาวยิ่งกว่าหิมะนั่นหายไปจากใต้ท้องฟ้าแห่งนี้อย่างรวดเร็ว…
…
บนถนนที่คึกคักซู่อียืนอย่างสงบนิ่ง มองชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ใดๆ คิ้วและตามีแต่ความเย็นยะเยือก
“ซู่อี…” มู่หลิงได้พบซู่อีอีกครั้งลำคอของเขาก็สะอื้นน้อยๆ อดไม่ได้ที่จะเ
