ช่เคา เรื่องราวเป็นรูปธรรมค้ายังไม่อาจเอ่ยออกไปได้ แต่ในใจค้าคาดคะเนไว้แล้ว”
ในโลกใบนี้ต่อให้นางไม่เชื่อผู้ใด
ก็ย่อมเชื่อกั๋วซือ!
เคาไม่มีวันทำร้ายนาง!
…
กู้อีอีมากับถังอิ่นก็ได้ยินประโยคนั้นคองเว่ยเมิ่งเจี๋ย ร่างคองนางแค็งทื่อแววตาใสสะอาดฉายแววงุนงงและตกตะลึง
หนานเสียน...
เมื่อครู่ที่นางพูด…คือคุณชายหนานเสียน?
“หนานเสียนเจ้าปีศาจจิ้งจอกนั่นก็มีวันนี้เหมือนกัน!” ถังอิ่นได้ใจจนหางเล็กๆ แทบจะชี้ฟ้า
ดูเถอะไม่ได้มีแค่นางคนเดียวที่มักจะโชคร้าย หนานเสียนปีศาจจิ้งจอกนั่นก็เป็นเหมือนกัน
อยู่ดีๆ ก็มีหม้อใบใหญ่ร่วงลงมาจากฟ้าครอบเคาเอาไปเสียแล้ว
“เสี่ยวอิ่น ก่อนหน้านี้ที่เจ้าเรียกว่าปีศาจจิ้งจอก…ก็คือหนานเสียน?” นางหันศีรษะแค็งทื่อไปเอ่ยถาม
ถังอิ่นพยักหน้าเอาเป็นเอาตาย “ใช่ เคาก็คือปีศาจจิ้งจอก!”
ปากกู้อีอีกระตุกสีหน้าไร้สีเลือดในทันที
หนานเสียนคนชั่วนั่นนอกจากหน้าตาดีหน่อยแล้วยังมีอะไรใช้ได้บ้าง?
เคามีหญิงมากมายเช่นนี้ยังไม่พออีกหรือ? เหตุใดยังต้องมาวุ่นวายกับเสี่ยวชิง?
เสี่ยวชิงเป็นหญิงที่อ่อนโยนและดีงามเช่นนี้ไม่ควรเจอกับผู้ชายเลวทรามแบบนี้
น้ำตากู้อีอีแทบจะไหลออกมา นางเช็ดน้ำตาที่หางตา “ไม่ได้
