ตอนที่ 706 ประวัติของถังอิ่น (9)
ความเจ็บปวดนั้นแม้อยากตายก็ไม่อาจตายได้จริงๆ!
เจ็บจนนางอ้าปากต้องการขอร้องกลับพบว่าเสียงมาถึงลำคอแล้วแต่ไปอาจส่งออกไป ได้แต่ลืมตาที่หวาดกลัวจ้องมองเฟิงหรูชิง…
ความเจ็บปวดเช่นนี้ต่อเนื่องกันครึ่งชั่วยามเต็มๆ
จนกระทั่งหลังจากนั้นครึ่งชั่วยามจึงจะหายไป
ร่างเว่ยเมิ่งเจี๋ยอ่อนแรงล้มนอนกับพื้น ทั้งร่างของนางมีเหงื่อซึมทั่วร่างริมฝีปากซีดขาว “ข้า…ข้าพูด…ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ข้าไม่รู้ด้วยว่านั่นเป็นยาวิเศษจริงๆ …เขาให้ขวดผงข้ามาหนึ่งขวดเท่านั้น”
“เขาให้ข้าคิดหาทุกวิถีทางเพื่อเข้าใกล้ท่าน ขอเพียงให้ท่านสูดหายใจเอาผงนี่เข้าไปก็พอแล้ว แต่ว่า…ข้าเข้าจวนองค์หญิงไม่ได้ อีกอย่าง…ข้าต้องการแก้แค้นเว่ยผิ่นเหยา…”
ดังนั้นสุดท้ายนางก็ตัดสินใจเอาเอง นำยาผิดมาใช้กับเว่ยผิ่นเหยา!
ทีแรกคนคนนั้นก็พูดด้วยว่า หากนางคิดบัญชีกับเฟิงหรูชิงได้สำเร็จ เพื่อไม่ให้ถูกเฟิงหรูชิงฆ่าเขาจะให้นางเข้ากองกำลังที่เขาอยู่
ทว่า…นางไม่โง่
เห็นได้ชัดว่าคนคนนั้นไม่อยากให้เฟิงหรูชิงรู้ว่าเขาเป็นใคร หากนางเชื่อฟังเขาจริงไปทำร้ายเฟิงหรูชิง เมื่อสำเร็จแล้วจะต้องถูกฆ่าปิดปาก
ดังนั้นนางจึงไม่โง่ถึงขนาดที
