่จะไปหาเรื่องเฟิงหรูชิง
อีกอย่าง…เขายังบอกนางอีกว่าผงนี่ไม่มีสีไม่มีกลิ่น แม้แต่ตาเนื้อก็ไม่อาจมองเห็นได้ละเอียด หลังจากหายใจเข้าไปจะไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เฟิงหรูชิงไม่มีทางสังเกตได้ในทันที
ทว่า…ผลลัพธ์นั้น
นางเพิ่งจะทำร้ายเว่ยผิ่นเหยา ยังไม่ทันได้จากไปเว่ยผิ่นเหยาก็เป็นลมไปทำให้นางถูกเปิดโปง!
สีหน้าเฟิงหรูชิงเย็นชายิ่งกว่าเก่า
คนที่ให้ยาพิษกับเว่ยเมิ่งเจี๋ย…มาเพื่อนาง?
“เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่ายาพิษนี่ใช้ทำอะไร?” เฟิงหรูชิงยกยิ้มเย็น
เว่ยเมิ่งเจี๋ยส่ายหน้า
นางไม่รู้จริงๆ
หากรู้ย่อมไม่มีทางเอามาใช้กับเว่ยผิ่นเหยา
เว่ยผิ่นเหยาในสายตาของนางไม่อาจตั้งครรภ์ได้ตั้งแต่แรก จำเป็นต้องทำให้ยุ่งยากอีก?
“ชาตินี้ไม่อาจมีทายาท!”
คำเหล่านี้ดุจเสียงฟ้าร้องดังในใจของทุกคน
หัวใจฉินอี๋บีบแน่น “ชิงเอ๋อร์…”
เป็นใครกันแน่นที่มีความแค้นกับชิงเอ๋อร์เช่นนี้ นึกไม่ถึงว่าจะต้องการทำให้นางไม่อาจมีทายาท?
“ไม่มี…ทายาท?”
สีหน้าเว่ยเมิ่งเจี๋ยดำคล้ำราวกับคนตาย ทั้งตัวนางนอนลงไปกับพื้นด้วยแววตาตกใจและสิ้นหวัง
“เหตุใดจึงเป็นยาไร้ทายาทได้…”
หากรู้แต่แรกว่าเป็นยาทำให้เป็นหมันนางไม่มีทางเอามาใช้กับเว่ยผิ่นเหยาแน่
จู่ๆ เว่ยเมิ่งเจี๋ยก็เหมือนคิดอ
