อะไรนะ?
สีหน้าฉินเฟยหยางเปลี่ยนไปทันที คว้าเสื้อเด็กรับใช้มาตะโกนด้วยความเกรี้ยวกราด “ผิ่นเหยานางเป็นอะไร?”
“ฮูหยินรอง…เป็นลมไปแล้ว ตอนนี้นายท่านรองใกล้จะฆ่าคนแล้ว นายท่านรีบกลับไปเถอะ”
เด็กรับใช้ร้อนรนจนแทบจะร้องไห้ออกมา
ฉินเฟยหยางเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
หลังจากเว่ยผิ่นเหยาแต่งเข้าตระกูลฉินเขาก็เห็นนางเป็นลูกสาวแท้ๆ ดังนั้นเมื่อได้ยินข่าวนี้ใบหน้าสูงวัยของฉินเฟยหยางก็ซีดขาวในทันที เขาไม่สนใจน่าหลานหูรีบตรงออกไป
“ชิงเอ๋อร์ เจ้าช่วยไปดูนางหนูตระกูลเว่ยให้ข้าที” นัยน์ตาน่าหลานหูฉายความกังวล
“เจ้าค่ะ”
เฟิงหรูชิงหมุนตัวออกไปทางที่ฉินเฟยหยางจากไป
…
ลานบ้านตระกูลฉิน
เสียงร้องไห้โวยวายดังออกมา
ตอนที่เฟิงหรูชิงตามไปถึงก็เห็นหญิงคนหนึ่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฉินซวิน นัยน์ตาของนางมีความขุ่นเคืองและโหดร้าย จับจ้องไปทางด้านหลังจวนไม่วางตา
ในมือฉินซวินถือดาบอยู่เล่มหนึ่ง ใบหน้ารูปงามเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำด้วยความโกรธ
หากไม่ใช่ฉินอี๋ห้ามเอาไว้สุดชีวิต เกรงว่าดาบของเขาคงฟันลงบนตัวคนตรงหน้าแล้ว
“ท่านพี่ ท่านอย่าห้ามข้า วันนี้ข้าจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ระบายความโกรธให้ผิ่นเหยา!”
“ซวินเอ๋อร์!” ขมวดคิ้วบางๆ จ้องมองหญ
