บายใจเช่นนี้?
นางจะเป็นหนามกลางใจของเว่ยผิ่นเหยาและฉินซวิน ให้ทั้งชีวิตของเว่ยผิ่นเหยาอย่างหวังว่าจะได้สบายใจ!
“ไม่มีทาง!”
ไม่รอให้ฉินซวินกับฉินอี๋เอ่ยปากเสียงเกรี้ยวกราดก็ดังมาจากด้านหลัง
เว่ยเมิ่งเจี๋ยหันไปก็เห็นสีหน้าเขียวคล้ำของฉินเฟยหยางก้าวเท้าเข้ามา
“ตระกูลฉินของข้ายอมรับเว่ยผิ่นเหยาเป็นลูกสะใภ้เพียงคนเดียว คนที่มีแต่ความชั่วร้ายเช่นเจ้าไม่คู่ควรเป็นสะใภ้ตระกูลฉินของข้า!”
สีหน้าเว่ยเมิ่งเจี๋ยเปลี่ยนไปเอ่ยด้วยความโกรธแค้น “เพราะอะไร? ข้ามีตรงไหนสู้เว่ยผิ่นเหยาไม่ได้?”
มีสิทธิ์อะไร…
แต่ละคนล้วนทำกับนางเช่นนี้?
เว่ยผิ่นเหยาคนที่แม้แต่ลูกยังให้กำเนิดไม่ได้มีค่าอะไรมายึดครองตำแหน่งนี้!
อย่างไรเสียรอหลังจากนางแต่งกับฉินซวินแล้วก็จะมีลูกชายให้ฉินซวินก่อน ถึงตอนนั้นเว่ยผิ่นเหยาก็ตายไปแล้ว เช่นนั้นตำแหน่งฮูหยินรองตระกูลฉินย่อมเป็นของนาง!
“องค์หญิง…”
มุมปากฉินเฟยหยางกระตุก เขาหันไปมองเฟิงหรูชิง “รบกวนท่านแล้ว”
……….
