หลุบตาลง แววตาทอประกายเกลียดชัง ใบหน้าอ่อนโยนนั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ
“พี่หญิง ต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน ตระกูลมู่บอกแล้วว่า คุณชายหนานเสียนเป็นคนเสนอจะแต่งงานกับท่านเอง ท่านไม่เชื่อคำพูดพวกเรา หรือไม่เชื่อตระกูลมู่ด้วย” อันชุ่ยยิ้มอ่อนโยน น้ำเสียงก็โอนอ่อน เกรงว่าชายใดในโลกคงยากจะทัดทานได้
หากมิใช่เพราะต้องการพบคุณชายหนานเสียนสักแวบหนึ่ง นางไม่มีทางพาตัวโง่งมนี้มายังสถานที่เส็งเคร็งนี่แน่!
ตระกูลมู่รับปากนางว่า ขอเพียงทำให้กู้อีอีตัวไร้สมองนี่แต่งงานกับหนานเสียนได้ ก็จะยกตำแหน่งภรรยารองให้นาง
ทั่วทั้งจวนเทียนเสินมีใครบ้างไม่อยากแต่งกับหนานเสียน เขาเป็นคนรักที่หญิงสาวนับพันนับหมื่นใฝ่ฝันหา ต่อให้แต่งเป็นอนุภรรยา ก็ยังดีกว่าแต่งเป็นภรรยาเอกของคุณชายท่านอื่น!
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะแต่งกับเขา”
โลกนี้มีคำพูดประโยคหนึ่งกล่าวไว้ว่า
หากแต่งให้กับคนที่ตนรักยากเย็น เช่นนั้นก็รับรักคนที่รักตน
อีกประการบุรุษที่อบอุ่นราวกับดวงจันทรา ไม่มีสตรีคนไหนที่ทัดทานเขาได้!
ใช่แล้ว อ่อนโยน!
เพราะตระกูลมู่ตั้งใจป่าวประกาศ ด้วยเหตุนี้บรรดาหญิงสาวที่ไม่เคยพบหนานเสียนมาก่อน ต่างคิดว่าเขาเป็