ถูกเข็มทิ่มแทง เจ็บเสียจนหน้าแดง
รอยยิ้มนางเย็นเยียบขึ้น แววตาเสียใจ
“พี่หลิง ในเมื่อเสียนเอ๋อร์ชอบแม่นางข้างนอกนั่น ไม่สู่เชิญนางเข้ามาอยู่ในจวน”
มู่หลิงสายตาทอประกายวาบ “ข้าให้หันเฟิงไปหานางคนนั้น ให้นางเข้ามาเป็นอนุในจวน ถูกนางปฏิเสธไปแล้ว!”
เฉินชิงเยียนคลี่ยิ้ม “นางคงรู้ฐานะของหนานเสียน ยามนี้เสียนเอ๋อร์ยังหลงใหลนางอีกเป็นอนุจะพอใจได้อย่างไร ข้ารู้ว่าท่านอยากให้คุณหนูใหญ่ของกู้สื่อเป็นภรรยาเอก งั้นมิสู้ ให้แม่นางผู้นั้นเป็นภรรยารอง จะเป็นอย่างไร”
คุณหนูใหญ่ของกู้สื่อนั้นหน้าตาอัปลักษณ์กลับนิสัยเย่อหยิ่งจองหอง หากนางรู้ว่าหญิงเถื่อนภายนอกเป็นภรรยารองของหนานเสียน คงเดือดดาลแน่ บางทีอาจไม่แต่งกับหนานเสียนก็เป็นได้
นางไม่อาจให้หนานเสียนมีความสัมพันธ์กับฝูจู่เช่นนั้นจะไม่เป็นการดีต่อซีเอ๋อร์
“เฟิงหรูชิงเป็นหญิงละโมบ ตำแหน่งภรรยารองจะทำให้นางหวั่นไหวได้หรือ” มู่หลิงเงียบสักพักค่อยถามออก
“พวกเราบอกผลประโยชน์กับนางก่อน หากไม่มีตระกูลมู่ยอมรับ นางก็มิอาจแต่งกับเสียนเอ๋อร์ หากนางเป็นคนฉลาด ต้องรู้ว่าควรเลือกอะไร”
“แต่…” มู่หลิงถอนใจด้วยความวิตก “ซู่อีชอบแม่หนูนั่น ตอนนั้นนางเตือน
