……….
ตอนที่ 610 ความเสียใจของชิงหย่วน (3)
แววตาจ้าวเย้าฉายแสงเย็นชา หญิงงามยังต้องไว้หน้า
ส่วนชิงหย่วน...รอวันหน้าจื่อเยียนไม่อยู่ค่อยฆ่าเขา!
“ได้ เช่นนั้นข้าจะเห็นแก่หน้าเยียนเอ๋อร์ไว้ชีวิตเขา”
จื่อเยียนเอียงอายดวงตาคู่สวยประกายแสง “เยียนเอ๋อร์ขอบคุณท่านประมุขที่มีเมตตาแทนเขา”
ชิงหย่วน เมื่อครู่เจ้าช่วยข้าไว้ตอนนี้ข้าก็ช่วยเจ้า ดังนั้นพวกเราเสมอกันแล้ว
ข้าไม่ติดค้างอะไรเจ้าอีก!
ครั้งหน้าหากเจ้ายังมาวุ่นวายกับข้าก็อย่างโทษว่าข้าไม่เกรงใจ!
จื่อเยียนหลุบตาลงปกปิดความโหดเหี้ยมที่แฝงอยู่ในดวงตา
ในความคิดของนาง ต่อให้ชิงหย่วนรู้ว่าอวิ๋นเอ๋อร์เป็นคนช่วยเขา อย่างมากเขาก็แค่ซาบซึ้งหรือเจ็บปวดกับการตายของนาง
ไม่มีทางรักหญิงหน้าตาอัปลักษณ์จริงๆ
ดังนั้น…เจ้านั่นไม่ช้าก็เร็วก็ต้องมาวุ่นวายกับนาง!
อย่างไรเสียโอกาสนางก็ให้ไปแล้ว มีครั้งหน้าอีกหากท่านประมุขลงมือนางจะไม่มีทางขัดขวางอีก…
“ประมุขจ้าวเรื่องในบ้านจัดการเรียบร้อยแล้วหรือ? เช่นนั้นพวกเราก็ควรมาแบ่งสัตว์วิเศษเหล่านี้กันเสียหน่อย”
ใบหน้าชิงซานมีรอยยิ้มทว่าน้ำเสียงกลับประชดประชันเล็กๆ “นอกจากเสือโคร่งแล้วตัวอื่นๆ ข้าล้วนไม่ต้องการ ยกให้พวกเจ้าทั้งหมด!”
“ไม่ได้
