ของจวนนายท่าน”
…………………..
ตอนที่ 590 หันเฟิงผู้น่าอนาถ (7)
“เจ้าเข้าใจก็ดี” เวินอวี่ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง “นอกเสียจากคุณชายหนานเสียนตาบอดถึงจะชอบหญิงอ้วนเช่นนั้นได้ หลังจากเจ้าเข้าจวนไปแล้วด้วยความงามของเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร ไม่มีใครสามารถสู้เจ้าได้ ส่วนฮูหยินหลักเป็นคนคนนั้นจากจวนนายท่านก็ดี…อย่างน้อยตระกูลมู่สามารถเชื่อมสัมพันธ์กับจวนนายท่านได้ พวกเราก็พลอยน้ำขึ้นเรือก็สูงตามตระกูลมู่ไปด้วย”
ฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไร นางเงยหน้าขึ้นต้องการมองหาฉินเฉินกลับพบว่าชายหนุ่มหายไปตั้งแต่เมื่อใดแล้วก็มิอาจรู้ แววตาของนางหม่นแสงลง
“เฟยเอ๋อร์ ฉินเฉินคนนี้ก็แค่หมาป่าตาขาวตัวหนึ่งเท่านั้น เจ้าไม่ต้องไปดีต่อเขามาก ดูเมื่อครู่เขาทำกับเจ้ายังไง!” เวินอวี่เห็นฉินเฟยเอ๋อร์ยังใส่ใจฉินเฉินอยู่เช่นนี้ก็เอ่ยขึ้นด้วยความโกรธ
ฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มขมขื่น
“อย่างไรเสียพวกเราก็ผิดต่อเขาก่อน เขาจะตำหนิก็ไม่ใช่เรื่องแปลก...อย่างไรเสียตอนนี้เพื่อให้ข้าได้เข้าตระกูลมู่อย่างราบรื่นเขาก็ต้องกลับมาอีก...”
ที่ฉินเฉินพูดมาเมื่อครู่น่าจะพูดเพราะความโกรธกระมัง ในใจของเขาจะต้องยังใส่ใจนางอยู่ เห็นางเป็นพี่สา
