ให้ทิ้งขาเอาไว้ข้างหนึ่งแล้วค่อยไป”
หน้าหันเฟิงกระตุกสองสามที “คุณชาย ข้าแค่…แค่นำคำพูดนายท่านรองไม่กี่คำมาบอกนางเท่านั้น ข้าไม่ได้ทำร้ายนาง จริงๆ”
“อื้อ” น้ำเสียงหนานเสียนราบเรียบ “ตระกูลมู่น่าจะ…ไม่ให้ข้ากลายเป็นคนคำพูดเชื่อถือไม่ได้?”
ปึ้ง!
หันเฟิงรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากขาของเขา ขาทั้งขาราวกับจะใช้การไม่ได้แล้วอย่างไรอย่างนั้น เสียงดังปึ้งคุกเข่าลงกับพื้น
เขาเจ็บจนใบหน้ามีแต่เหงื่อเย็นๆ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองหนานเสียน
ชายหนุ่มตรงหน้าราวกับเทพเจ้า แข็งแกร่งจนไม่มีใครต้านทานได้
“ข้ายินดีให้เจ้ามาหาชิงเอ๋อร์อีก หรือให้เขาลองมาดู”
หันเฟิงกัดฟันแน่นเขาลุกขึ้นจากพื้นด้วยความสั่นเทา แม้ขาอีกข้างหนึ่งจะยังอยู่แต่กลับไม่มีความรู้สึกใดหลงเหลืออยู่แล้ว ได้แต่ลากขาข้างที่พิการเดินไปทีละก้าว
เดิมหันเฟิงนึกว่าออกจากจวนองค์หญิงได้เรื่องนี้จะผ่านไปแล้ว
…………………..
ตอนที่ 588 หันเฟิงผู้น่าอนาถ (5)
ผลปรากฏเขาเดินออกมาได้ไม่นานก็เจอเข้ากับซู่อีพอดี ในตอนนั้นเองใบหน้าของเขาก็แข็งทื่อฝีเท้าก็หยุดลงไม่กล้าขยับ
“หันเฟิง เหตุใดเจ้าจึงเปลี่ยนเป็นจนตรอกเช่นนี้?” ในมือซู่อีถือถังหูลู่อยู่ไม้หนึ่งมองหันเฟิงค้าง “อ้อ
