อะไรแตกต่าง
เฟิงหรูชิงยื่นมือออกไปดึงฝูเฉินเข้าสู่อ้อมกอดทันที
กอดเขาเอาไว้แน่น
ฝูเฉินรู้สึกว่าอ้อมกอดของหญิงสาวกำลังสั่นเทา เขาอึดอัดจนหายใจไม่ออกแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่สามารถผลักนางออกได้
“หลังจากนี้จะไม่ทำแล้ว” นางเพียงแค่คิดว่าทำเช่นนี้แล้วดีต่อพวกเขา
นางไม่อยากให้ฝูเฉินกับชิงหานต้องเสียสละอย่างไร้ความหมาย เพียงต้องการให้พวกเขามีชีวิตอยู่ก็เท่านั้น
ทว่านางลืมไปแล้วจริงๆ…นี่ไม่ใช่ความต้องการของพวกเขา!
สีหน้าฝูเฉินผ่อนคลายลง มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มอบอุ่น
“ท่านแม่ ท่านยังสามารถรังแกข้าได้ขูดรีดข้าได้เหมือนเมื่อก่อน เพราะว่าเทียบกับการเสียท่านไปแล้ว ข้ายินดีถูกท่านรังแกเสียดีกว่า แต่ว่าท่านอย่าเอาแต่ตีก้นข้า ข้าไม่ใช่เด็กๆ ข้าขายหน้า”
เฟิงหรูชิงคลายเด็กชายในอ้อมกอดออกแล้วบีบแก้มขาวๆ ของเขา
“ท่าทางเจ้าเช่นนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นเด็ก”
ฝูเฉินทำปากยื่น “ข้าอายุพันกว่าปีแล้ว ข้ารู้เรื่องทุกอย่าง อย่างเช่น ท่านต้องมีท่านพ่อกั๋วซือนอนหอมบนเตียงเดียวกันจึงจะสามารถให้กำเนิดน้องชายน้องสาวตัวน้อยได้…”
“…”
“อ้อ จริงสิ ยังต้องกอดกันไว้ด้วยไม่งั้นให้กำเนิดไม่ได้”
“…”
นางควรจะอธิบายกับฝูเฉินอย่างไรดีว่าแค่นอนกอด
