ตอนที่ 571 คิดบัญชีย้อนหลัง (7)
ทั้งหมดนี้ล้วนไม่มีแล้ว!
“เจ้าทำอะไร?” หลิ่วฟู่ยงขมับเต้นตุบๆ รีบเข้าไปจับมือหลิ่วฮูหยินช่วยถานซวงซวงออกมาจากมือนางคิ้วขมวด “เจ้าทำเช่นนี้หากแพร่ออกไป ต่อไปข้าอย่าหวังจะได้อยู่ในเมืองหลวงอีกเลย เจ้าคิดว่าตระกูลหลิ่วของเราในตอนนี้ยังอนาถไม่พอหรือ?”
“ข้า…” หลิ่วฮูหยินหน้าซีดขาว “ถ้าไม่ใช่เพราะนังสารเลวถานซวงซวง เฟิงหรูชิงก็ยังเป็นลูกสะใภ้ของข้า!”
“พอแล้ว ฝ่าบาทกับฮองเฮาล้วนรังเกียจตระกูลหลิ่วของพวกเราเพียงนี้ พวกเราอย่าได้ฝันอีกเลย”
เมื่อก่อนเขายังเป็นเสนาบดีก็ยังฝันต่อได้
ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นอะไรทั้งสิ้น องค์หญิงจะยังเป็นสะใภ้ตระกูลหลิ่วได้อย่างไร…
“มีเวลายังไม่รีบไปตามอวี้เฉินกลับมาอีก เขาไม่กลับบ้านเช้าจรดค่ำนี่มันใช้ได้ที่ไหน!” หลิ่วฟู่ยงขมวดคิ้ว
ตั้งแต่วันนั้น หลังจากเขาห้ามหลิ่วอวี้เฉินไปสู้รบกับสี่แคว้น ลูกชายคนนี้ก็ไม่เคยพูดกับเขาเลยแม้แต่ประโยคเดียว แล้วยังไปแล้วไปลับแม้แต่บ้านก็ไม่กลับ
ตอนนี้เขานึกเสียใจแล้ว!
หากรู้แต่แรกว่าทหารสี่แคว้นจะล่มสลาย เช่นนั้นเขาจะไม่ห้ามหลิ่วอวี้เฉินเลย…
หลิ่วฮูหยินเหมือนก้างปลาติดคอ[1] ไม่กล้าข่มเหงถานซวงซวงอีกรีบเดินออก
