ยียนแฝงด้วยรอยยิ้มเย็น
นางเสียดายที่ถอนหมั้นกับน่าหลานจิ้งไม่ผิด
แต่ที่นางเกลียดแค้นมากกว่าคือสองแม่ลูกน่าหลาน!
หากน่าหลานเยียนปรากฏตัวเร็วกว่านี้ปีหนึ่งก็จะไม่สถานการณ์เช่นนี้ และเฟิงหรูชิงทำให้นางจะตกลงมาจากที่สูงไม่มีวันได้เป็นองค์หญิงที่สูงส่งได้อีก
คิ้วซู่อีขมวดแน่นขึ้นอีกนัยน์ตาหนาวเหน็บ “เหตุใดแม่นางจึงเอ่ยเช่นนี้?”
“ฮ่องเต้และฮองเฮาแคว้นหลิวอวิ๋นเหมือนไม่ใช่มนุษย์! ผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วนต้องตายด้วยน้ำมือของพวกเขา เสด็จพ่อของข้าเป็นคนดีเช่นนี้แต่เพื่ออำนาจเฟิงเทียนอวี้พ่อลูกนั่น ทำให้คนตระกูลข้าต้องตาย แยกพ่อแยกลูก!”
“เฟิงหรูชิงยิ่งกว่านั้น นางทำลายน้องชายพ่อเดียวกันแต่คนละแม่! ก่อกรรมทำชั่วมานับไม่ถ้วน! กลั่นแกล้งทั้งหญิงและชาย แยกคู่รักอย่างไม่มีลังเล บังคับแต่งงานกับลูกชายของเสนาบดี สุดท้ายก็ทำแม่สามีโกรธจนเป็นลมถูกเขาหย่า!”
“มีพ่อลูกเช่นนี้อยู่แคว้นหลิวอวิ๋นจะดีได้อย่างไร? ฮูหยินท่านนี้ ข้าแนะนำเจ้าอย่าไปแคว้นหลิวอวิ๋นจะดีกว่า เฟิงเทียนอวี้นั้นเจ้าชู้ เห็นหญิงสาวสวยๆ ก็ทนไม่ได้ ตระกูลน่าหลานก็เช่นกัน เจ้าระวังจะถูกคนบังคับจับตัวไป”
จื่อเยียนยิ้มเย็น นางเอ่ยวาจาเสียดสีแววตาเต็มไปด้วยค
