ม่ปรากฏตัวถ่วงเวลาให้นาง เกรงว่านางคงไม่มีทางมาช่วยเฟิงเทียนอวี้ได้ทัน
“นางหนูไม่ได้เจอกันนานคิดถึงข้าหรือไม่?” มุมปากจิ่วหมิงยกยิ้มร้ายกาจ รอยยิ้มนั้นลึกเข้าไปถึงดวงตา
รอยยิ้มของเฟิงหรูชิงเลือนหายไป “ไม่ รีบไสหัวไป!”
หากมองตาเขาเพียงอย่างเดียวเจ้านี่จะต้องรูปงามมากแน่ แต่เขากลับสวมหน้ากาก บางทีอาจมีข้อบกพร่องบนใบหน้า?
หรือไม่…แนะนำอาหารบำรุงวิเศษให้เขา?
แบบที่แพงมาก แพงมากๆ แบบนั้น!
“นางหนูเจ้ามักจะปากไม่ตรงกับใจเช่นนี้ทำให้ข้าเสียใจจริงๆ แต่ว่าไม่เป็นไรอ้อมกอดของข้าจะอ้าออกให้เจ้าตลอดไป”
“…”
“แต่ว่า ข้ามาหาเจ้าครั้งนี้มีธุระจริงจัง” รอยยิ้มของชายหนุ่มยิ่งเอาแต่ใจขึ้นไปอีก
เฟิงหรูชิงใช้แววตาสงสัยมองไปยังชายหนุ่ม “เจ้ามาหาข้า…มีสิ่งใดจริงจังด้วยหรือ? เจ้าคงจะไม่ได้มีริดสีดวงขึ้นบนใบหน้าจริงต้องการให้ข้าเอาสูตรรักษาให้เจ้า?”
รอยยิ้มของายหนุ่มไม่ได้หุบลงแม้แต่น้อย เขากลับเดินเข้าไปใกล้เฟิงหรูชิงอีกสองก้าว
“เจ้าคอยกระตุ้นข้าตลอดเป็นเพราะอยากจะเห็นใบหน้าของข้าใช่หรือไม่? ข้ากลัวว่าเจ้าเห็นแล้วจะหลงรักข้า ลืมมันไปเสียดีกว่า”
เฟิงหรูชิงชะงักค้าง เจ้านี่…หลงตัวเองเสียยิ่งกว่ากั๋วซืออีก
เปรียบเทียบกันแล้
