ยท่านเห็นพิษของมันเป็นอะไร? น้ำลายหรือ?
แม้จะคายออกจากปากเหมือนกันไม่ผิด แต่ผลลัพธ์มันไม่เหมือนกัน!
“อ้อ ครั้งหน้าข้าจะให้หลิ่วอวี้เฉินลองดู” เฟิงหรูชิงหยุดไป “หากเขากล้าเผาจวนองค์หญิงของข้าละก็”
แววตาหนานเสียนเย็นยะเยือก “เขาจะเผาจวนองค์หญิงหรือ?”
“ไม่แน่ใจ ชิงหลิงบอกว่าเขาท่าทางลับๆ ล่อๆ แอบมองจวนองค์หญิงของข้าจากด้านนอกทุกวัน วันนั้นข้าก็เห็นจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะคิดอะไรกับจวนองค์หญิงของข้าเหตุใดเขาต้องมาจ้องมองจวนของข้าบ่อยๆ อีกอย่าง ถังจือกับพี่ชายของข้าเคยเผาตระกูลหลิ่วของเขา ข้าคิดว่า…เขาน่าจะอยากแก้แค้น?”
นอกจากนี้แล้วนางคิดเหตุผลอื่นไม่ออก!
หากจะบอกว่าหลิ่วอวี้เฉินเปลี่ยนใจมีรักใหม่แล้ว ด้วยนิสัยของเขาจะต้องเข้ามาพัวพันแน่
แต่เขาไม่เคยมาพัวพันนางเพียงแค่ยืนอยู่ไม่ไกล ใช้สีหน้าน่ากลัวและแววตาเจ้าเล่ห์จับจ้องจวนองค์หญิงของนาง
คิดว่าน่าจะ…อยากแก้แค้นพวกนาง?
หนานเสียนยิ้มเย็น “ชิงน้อย”
“…”
เรียกข้าทำไม?
“เจ้าไปตระกูลหลิ่ว เผาตระกูลหลิ่วให้ข้าอีกรอบ”
ชิงน้อยเงียบไปสักพัก
มันเป็นงู เป็นงู!
เจ้าคิดว่างูวางเพลิงได้หรือ?
เจ้ายังคิดว่างูสามารถพ่นไฟออกมาได้ด้วยใช่หรือไม่?
“นายท่าน...” ช
