แล้วรีบวิ่งออกจากท้องพระโรง ไปเดินอยู่ข้างๆ น่าหลานเยียน
“เยียนเอ๋อร์ เจ้าช่วยข้าถามชิงเอ๋อร์หน่อยได้หรือไม่ว่าร้าน…อยู่ที่ไหนหรือ”
เหล้ากาเดียว ไม่พอดื่ม เขาต้องหาร้านให้เจอ จะได้ซื้อมาหลายๆ ไห
น่าหลานเยียนอึ้ง นางกลับหลังมา ทำคิ้วขมวด “ร้านอะไรกัน”
“ก็ร้านขายเหล้าอย่างไรเล่า”
ท่านพ่อหาร้านขายเหล้าเจอ แล้วทำไมเขาถึงหาไม่เจอล่ะ
น่าหลานเยียนถามแบบสับสน “ข้าไม่รู้ว่าร้านอะไร มันเป็นเหล้าที่ข้าได้มาจากห้องใต้ดินของชิงเอ๋อร์ นางบอกข้าว่านางเรียนรู้วิธีหมักเหล้ามาจากคนอื่น อาจเป็นเหล้าที่นางหมักเองหรือเปล่า ถ้าท่านต้องการละก็ ไปขอจากชิงเอ๋อร์เองก็ได้”
ใบหน้าของน่าหลานฉางเฉียนค่อยๆ ปรากฏรอยยิ้มที่ดูชัดเจน
จนน่าหลานเยียนเดินลับตาไป ใบหน้าที่เดิมดูเคร่งขรึมของเขาก็ยังไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม
…
วันนั้น คนแคว้นหลิวอวิ๋นที่ไม่รู้สาเหตุ ต่างก็คิดไปว่าน่าหลานฉางเฉียนบ้าไปแล้ว
เขาบ้าขนาดเอาถ้วยโถโอชามในบ้านออกมาขว้าง ทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ กระทั่งมีคนได้ยินเสียงเขาทะเลาะกับแม่ทัพเฒ่า
……………………….
ตอนที่ 542 ฮ่องเต้ที่หนีออกจากวังไป (6)
กว่าจะถึงตอนค่ำที่เหตุการณ์สงบลง ใครจะรู้ว่าวันต่อมาจะมีราชโองการมาถึงจวนแม่ทัพ น่าหลานฉางเฉียนที่เพิ่งอาการดีขึ้นไม่นานถึงคราวต้องเป็นบ้า!
“แม่ทัพน่าหลาน รับราชโองการ” หลินเจิ้นอวิ๋นถือราชโองการมา ใบหน้ายิ้มแย้ม “แต่ต่อไปต้องเรียนท่านว่าอ๋องผู้สำเร็จราชการแล้วล่ะ ยิ
