ถังด้วย?”
เสด็จแม่ไม่ไปแก้แค้นเองแล้วหรือ
หนีออกไปจากวัง ไม่บอกกันสักคำ?
ทิ้งนางไว้ที่นี่? แถมยังให้นางดูแลจวนเฟิงอวิ๋นอีก?
ในจวนเฟิงอวิ๋นมีสาวใช้หน้าตาสวยๆ หรือไม่
ถ้าไม่มีละก็ นางจะไปทำไม นางมีกั๋วซือแล้ว แถมยังมีทัพเลือดเหล็ก และยังมีชิงหลิงกับหลิวลี่ แล้วยังมีถังอิ่นเพิ่มมาอีกคน…แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว! จะเอาจวนเฟิงอวิ๋นมาเพิ่มอีกเพื่ออะไรกัน
“ฮองเฮาตรัสว่าจะไปตามหาองค์ชายที่หายสาบสูญไปเพคะ…” ชิงหลิงเห็นเฟิงหรูชิงที่กำลังโมโห นางกลัวจนตัวสั่น “ดังนั้นฮองเฮากับฝ่าบาทก็เลยเสด็จออกไปแล้วเพคะ”
เฟิงหรูชิงหยีตา “แล้วเสด็จแม่จะยกจวนเฟิงอวิ๋นให้ข้าดูแลเพื่ออะไร ในจวนมีคนตั้งเยอะแยะ ไม่เห็นจำเป็นต้องให้ข้าเข้าไปยุ่งเลย เสี่ยวอิ่น เจ้าไปจวนเฟิงอวิ๋นแทนข้า ตามตัวผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นมา อ้อ จริงสิ บอกให้เขาพาตัวกู้เจิ้นหยางกับสองพ่อลูกของบ้านสกุลถังมาหาข้าด้วย!”
ถังอิ่นนั่งลงข้างๆ เฟิงหรูชิงอย่างเชื่อฟัง นางพยักหน้ารับ ดูน่ารักน่าเอ็นดู “ได้เลยเสี่ยวชิง”
“จริงสิ เสี่ยวอิ่น เจ้าช่วยดูให้ข้าหน่อยว่า ในจวนเฟิงอวิ๋นมีบ่าวรับใช้หน้าตาดีหรือ….”
เฟิงหรูชิงยังพูดไม่ทันจบประโยค จู่ๆ นางก็มองไปเห็นชายชุดขาวดูราวกับเทพ เดินมาพร้อมกับแสงอรุณจากที่ไม่ไกล
มือของชายผู้นั้น ยังคงลากสายจูงสุ…คนมาด้วยคนหนึ่ง!
กู้เจิ้นหยางถูกหนานเสียนจูงด้วยโซ่ล่ามสุนัขมาตลอดทาง เขาถูกผู้คนมากมายมองด้วยสายตาประหลาดและเหยียดหยาม เขา
