ไม่สั่งให้พวกเจ้าไปทำสิ่งที่ผิดศีลธรรม! และไม่มีทาง…เห็นชีวิตทหารเป็นแค่ผักปลา!”
กระบี่ในมือของจางอวิ๋นหลุดจากมือตกลงไปที่พื้น
เขานั่งยองๆ เอามือปิดหน้าที่นองไปด้วยน้ำตา ร้องส่งเสียงทุกข์ทรมานใจ
เจ็บปวด ทุกข์ทรมาน
สมัยก่อน ลำพังพรสวรรค์และความสามารถของเขาก็เพียงพอที่จะได้เป็นแม่ทัพในจวนแม่ทัพ แต่เพราะตอนนั้น เขาฝ่าฝืนคำสั่ง ไม่ยอมไปปล้นชาวบ้าน เขาจึงถูกส่งมาเฝ้าประตูเมืองแบบนี้!
อีกอย่าง…
ไม่มีใครชื่นชอบการต่อสู้!
มีใครบ้างไม่รักชีวิตของตัวเอง
ในโลกนี้ มีใครบ้างที่สนใจความเป็นตายร้ายดีของพวกเขา
สมัยก่อนตอนเขายังอยู่ในค่ายทหาร มีครั้งไหนที่ไม่ใช่พวกเขาออกรบแนวหน้า สร้างผลงานมากมาย แต่ได้การตอบแทนอันน้อยนิด ซ้ำร้ายการที่เขาไม่ยอมทำสิ่งที่ผิดศีลธรรม กลับถูกด้อยค่าให้มาเป็นเพียงนายทวาร!
…………………….
ตอนที่ 526 ฮ่องเต้สี่แคว้นที่ตกใจจนหงายหลัง (9)
“สู้ไม่ไหว สู้ไม่ไหวจริงๆ”
พวกเขาไม่ทันสู้กับเฟิงหรูชิง ก็แพ้เสียแล้ว
แพ้แบบราบคาบ
จางอวิ๋นร้องไห้พอแล้ว เขาค่อยๆ ลุกขึ้น แล้วผายมือขึ้น พูดแบบกัดฟัน “เปิดประตู!”
“ขอรับ”
เหล่าทหารที่ยืนอยู่ด้านหลังเปิดประตูเมืองออก ขณะที่เฟิงหรูชิงจะเดินเข้าไป เสียงของจางอวิ๋นก็ดังมาจากด้านหลัง
“องค์หญิง ตอนข้าอยู่ในค่ายทหารเคยมีสหายร่วมรบอยู่หลายคน พวกเขาอายุมากแล้วแถมยังไม่ได้อยากมาเป็นทหารต่างโดนบังคับมา ท่านจะปล่อย…พวกเขากลับบ้านได้หรือไม่”
เฟิงหรูชิงหยุดเด
