๋นจะใช้กำลังทหารไม่มาก ก็สามารถรวมแคว้นทั้งหลายเป็นของตนได้
แคว้นหลิวอวิ๋น
หน้าสุสานวีรชน
น่าหลานหูยกมือขึ้น รินเหล้าวิเศษลงบนป้ายสุสาน
“ทุกท่าน แคว้นหลิวอวิ๋นสงบสุขแล้ว คนพวกนั้นได้ชดใช้สิ่งที่ทำลงไปเหล้าจอกนี้ข้าขอขอบคุณท่านผู้กล้าทั้งหลายที่ปกป้องดินแดนของเรา”
เหล้าจอกแรก ขอคารวะวีรชน!
“ต่อไป จะไม่มีการทำสงครามอีกทุกท่านจะหลับให้สบายเถิด พวกเรา…จะไม่ทำให้เลือดเนื้อและชีวิตของพวกท่าน ต้องเสียเปล่า!”
เหล้าจอกที่สอง ขอให้ชาติภพหน้า พวกท่านยังได้เกิดเป็นคนแคว้นหลิวอวิ๋น!
เหล้าจอกที่สาม ชาตินี้ไม่มีโอกาสได้พบปะร่ำสุรากับพวกท่านแล้ว ข้าหวังใจว่าในอนาคตพวกท่านจะมาเกิดเป็นคนของตระกูลน่าหลาน!
หลังจากนั้น เขาก็ดื่มอย่างเต็มที่
“ท่านพ่อ”
ไม่รู้ว่าน่าหลานฉางเฉียนโผล่มาที่ด้านหลังของน่าหลานหูตั้งแต่เมื่อไร
เขารู้ว่าพ่อของเขากำลังเศร้าเสียใจ น่าหลานฉางเฉียนมองดูเหล้าวิเศษที่น่าหลานหูรดลงพื้น ปากขยับหมุบหมิบ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา
วีรชนแคว้นหลิวอวิ๋นเหล่านี้ ควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุด!
“น้องสาวกับหลานสาวเจ้าคงกลับมาแล้วสินะ” น่าหลานหูถอนหายใจ “พวกเรากลับกันเถอะ พวกฮ่องเต้ชั่วที่ทำให้เกิดสงครามพวกนั้น ข้าจะไม่ปล่อยไปสักคน ข้าจะใช้เลือดของพวกมันเซ่นไหว้ดวงวิญญาณเหล่านี้!”
“ยังมีหลิวหรง แล้วก็คนจากโลกสันโดษคนนั้น”
ดวงวิญญาณของคนมากมาย ต้องใช้เลือดของพวกมันมาสังเวย
นี่เป็นหนี้เลือดที่พวกมันต้องชดใช้!
