จริงๆ
เพราะอะไร
จื่อเยียนหน้าซีด แต่นางรู้ดีว่านี่ยังไม่ใช่เวลาที่จะเลิกกับชิงหย่วน นางจึงรีบวิ่งตามเขาไป
“ชิงเอ๋อร์ เมื่อกี้ที่เจ้าให้ชิงหย่วนกินคงไม่ใช่หญ้าหลิงโยวสินะ” น่าหลานเยียนยิ้มเจื่อนๆ พูดพร้อมส่ายหัว
เฟิงหรูชิงยิ้ม “ถูกต้องแล้วเพคะ อย่างไรเสียเขาก็เคยเป็นลูกน้องของเสด็จแม่ มีความภักดีกับจวนเฟิงอวิ๋น ดังนั้นข้าก็เลยแค่ปรามเขา มันออกฤทธิ์แค่สามเดือนเท่านั้น”
ฌานของเขาจะอยู่ที่ระดับเจินอู่ขั้นสูงเป็นเวลาสามเดือน และไม่สามารถรับพลังวิเศษได้ สามเดือนให้หลังฌานก็จะกลับคืนสู่ระดับหลิงอู่
ความจริงแล้ว ในสายตาของคนทั่วไปผู้ที่มีฌานระดับเจินอู่ขั้นสูงถือว่ามีฌานแก่กล้าแล้ว เพียงแต่ความต้องการของจื่อเยียนไม่ได้หยุดอยู่เท่านั้น
สามเดือนที่ฌานถดถอย หากเขายังมองนางไม่ออก เขาก็คง…โง่จนไร้ทางเยียวยา น่าหลานเยียนพอใจที่ลูกสาวของตนยังรู้จักไว้หน้า หวังว่าคราวนี้ ชิงหย่วนจะไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง
“อีกอย่าง เสด็จแม่…” เฟิงหรูชิงแววตาจริงจัง “ไม่ว่าต่อไปชิงหย่วนจะคิดได้หรือไม่ เขาก็ไม่ควรอยู่ในจวนเฟิงอวิ๋นต่อไป เพื่อป้องกันไม่ให้ความโง่เขลาของเขา นำพาหายนะมาให้คนในจวนเฟิงอวิ๋น”
……………………….
