อย
น่าหลานหูตกตะลึง เขาเอื้อมมือที่ผิวหนังหยาบกร้าน ลูบไปที่ใบหน้าของน่าหลานเยียน
ใบหน้านั้นช่างอบอุ่น
“เยียนเอ๋อร์…เจ้า…เจ้ายังมีชีวิต”
น่าหลานหูเสียงสั่นเทา กลัวจะได้รับคำตอบที่ไม่อยากได้ยิน
เขากลัว
กลัวว่าน่าหลานเยียนจะเป็นเพียงผีดิบที่ลุกขึ้นมาเพราะโกรธยอดฝีมือของสี่แคว้น เขากลัว…ว่านี่จะเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เมื่อตื่นขึ้นลูกสาวเขาก็จะหายไป
น่าหลานเยียนกุมมือน่าหลานหู นางมองเห็นผมอันหงอกขาวบนหัวของพ่อ นางรู้สึกสะท้อนใจจนน้ำตาไหลลงมา
…………………….
ตอนที่ 510 ใครอนุญาตให้เจ้าระเบิดพลีชีพวะ (4)
“ข้าขอโทษ ท่านพ่อ ข้าขอโทษ ข้าผิดต่อพวกท่าน…ลูกสาวอกตัญญูคนนี้ กลับมาแล้วท่านพ่อ…”
นางคุกเข่าลงบนพื้น ร้องไห้เสียงหลง
น่าหลานเยียนจินตนาการออกว่าตอนที่พ่อวัยแก่ชราของนางได้ยินข่าวการตายของนาง เขาเจ็บปวดทุกข์ทรมานแค่ไหน และพี่ชายของเขาจะเศร้าโศกเพียงใด
น่าหลานจิ้งยังคงตัวสั่น เขาคอยๆ แหงนหน้าขึ้น สายตามองไปที่เฟิงหรูชิง ลูกกระเดือกของเขาขยับไปมา ในขณะที่คิดจะถามออกไป กลับพูดอะไรไม่ออก ไม่มีใครอยากทำลายบรรยากาศอันแสนสุขและแสนอบอุ่นตรงหน้า
เฟิงหรูชิงเดินมาอยู่ตรงหน้าน่าหลานเยียน นางยกมือประคองน่าหลานเยียนขึ้นมา แล้วหันไปมองน่าหลานหูด้วยรอยยิ้ม
“ท่านตา ครั้งนี้ที่ข้าจากจวนเฟิงอวิ๋นไปก็เพื่อไปรับเสด็จแม่ แต่ข้าไม่รู้ว่าเสด็จแม่ประสบพบเจอเรื่องร้ายอะไรบ้างตอนอยู่ข้างนอก ข้าเกรงว่าท่านจะเป็นกังวลจ