ตอนที่ 507 ใครอนุญาตให้เจ้าระเบิดพลีชีพวะ (1)
“ชิงหย่วน ข้าไม่เป็นไร แค่กๆ” จื่อเยียนไออย่างท่าทางคนไม่สบาย นางยิ้ม “เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้า เจ้าไปช่วยพวกสกุลน่าหลานเถอะ ไม่ว่าสมัยก่อนน่าหลานจิ้งเคยทำอะไรกับข้าไว้ ข้าก็ไม่อยากเห็นคนสกุลน่าหลานต้องมาตายในสนามรบ! แต่ถ้าเจ้าเข้ามายุ่งเกี่ยวความแค้นของโลกปุถุชน ทางโลกสันโดษจะลงโทษเจ้าหรือไม่”
ชิงหย่วนอึ้ง เขาเงยหน้าสบตากับจื่อเยียนซึ่งแววตาเป็นกังวล เขาใจไม่ดี เขามองไปที่ใบหน้าของน่าหลานฉางเฉียนที่ดูเด็ดเดี่ยว
เขาไม่อาจยุ่งเกี่ยวกับความแค้นของคนในโลกปุถุชนได้
แต่ถ้าเป็นการขัดขวางไม่ให้คนทำการระเบิดพลีชีพละก็…แบบนั้น…คงไม่ผิดกฎใช่หรือไม่
…
น่าหลานฉางเฉียนหัวเราะลั่น ในสนามรบที่เต็มไปด้วยกองเลือด มันฟังดูเสียดแก้วหูนัก
พลังของเขาแผ่ซ่าน พลังอันรุนแรงลอยไปในอากาศ
ณ เวลานั้น ไม่เพียงแต่กองทัพศัตรูที่ดูตกใจ แม้แต่เฝิงชิงเองก็ตกตะลึงเช่นกัน
“น่าหลานฉางเฉียน เจ้าอยากตายจริงๆ หรือ”
ฌานระดับหลิงอู่ของเขา การระเบิดตัวเองคนเดียวคงไม่มีผลอะไรมากนัก แต่ถ้าคนมากขนาดนี้ระเบิดพลีชีพพร้อมกัน ต่อให้ไม่ตาย เขาก็คงพิการ!
“เฝิงชิง ชีวิตของข้าไม่เคยยอมให้ใครมาเหยียดหยามศักดิ์ศรีของตระกูลน่าหลาน! ต่อให้วิญญาณของข้าแตกสลายไป ไม่มีโอกาสกลับมาเกิดใหม่อีก ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้ามาหัวเราะเยาะเหล่าขุนศึกของตระกูลน่าหลานได้เป็นอันขาด!”
เหล่าขุนศึกตระกูลน่าหลานหยุดการต
