จ้าคนแรก!”
“แค่กๆ!”
น่าหลานฉางเฉียนไอ สีหน้าของเขาซีดเซียว ราวกับพร้อมจะล้มลงได้ทุกเมื่อ
สีหน้าของน่าหลานหูเปลี่ยนในทันที เขาตะโกนด้วยความโมโห “เฝิงชิง เจ้ามันไอ้หมาลอบกัด กล้าทำร้ายลูกกับหลานข้าหรือ วันนี้ถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า ข้ายอมเรียกเจ้าว่าพ่อเลย”
“…”
พ่อเจ้า ข้าจะเป็นพ่อเจ้าได้อย่างไร
เฝิงชิงมองน่าหลานหู สลับมองไปยังผู้เฒ่าอีกสามสกุลใหญ่ที่อยู่ด้านหลังน่าหลานหู สีหน้าเขาไม่สู้ดี
“พวกเจ้าทำไมยังมีชีวิตอยู่ ทำไมกัน”
ยอดฝีมือจากทั้งสี่แคว้นถูกส่งไปยังเมืองหลวงแคว้นหลิวอวิ๋นหมดแล้ว ทำไมตาแก่น่าหลานหูถึงยังไม่ตาย
น่าหลานหูหันมองไปยังเฝิงชิง ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ
“เหล่าขุนศึกสกุลน่าหลานจงฟังคำสั่งข้า จงฆ่าพวกมันให้หมด เพื่อแก้แค้นให้ชาวหลิวอวิ๋นที่ตายไป!”
ก่อนที่น่าหลานหูจะปรากฏตัวขึ้น เหล่านักรบล้วนสิ้นหวังกันหมด ไม่อย่างนั้นคงไม่เลือกที่จะระเบิดพลีชีพไปพร้อมศัตรู
แต่พอเขามา ก็ได้เกิดไฟลุกโชนในจิตใจของพวกเขา ทำให้จิตวิญญาณของทหารกล้าพุ่งสู่จุดสูงสุด
“สังหารกองกำลังศัตรูทั้งสี่แคว้น! เพื่อประกาศศักดาของแคว้นหลิวอวิ๋น!”
พวกเขาคือนักรบของแคว้นหลิวอวิ๋น!
ศักดิ์ศรีของแคว้นหลิวอวิ๋น จะไม่ให้ใครหน้าไหนมาทำลาย!
คนที่กล้ามารุกรานแคว้นหลิวอวิ๋น ไม่สามารถอภัยให้ได้แม้แต่คนเดียว!
…
ฝีก้าวของชิงหย่วนหยุดลง เขาส่ายหน้า ถอนหายใจเบาๆ
“ดูเหมือนที่นี่จะไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพวกเราแล้ว จื่อเยียน พ
