ะยังรอข้าอยู่ ข้ายังจะต้องขออะไรอีก”
ขอแค่นางยังอยู่ เขาก็หายห่วง
กู้เจิ้นหยางตะลึง มองเฟิงเทียนอวี้ด้วยความสงสัย เกิดความรู้สึกที่ยากบรรยายขึ้นมาในใจ
เขาไม่สนว่าน่าหลานเยียนจะเคยแต่งงานกับใคร เขาสนใจเพียงแค่ว่า คนที่อยู่กับน่าหลานเยียน ไม่ใช่เขา!
ดังนั้นเขาจึงทำอะไรมากมาย เพื่อให้นางอยู่เคียงข้างเขา ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจ…เขานั้น…เทียบเฟิงเทียนอวี้ไม่ได้เลยจริงๆ ในท้ายที่สุดเขาก็ได้รู้ว่าทำไมน่าหลานเยียนถึงเลือกเฟิงเทียนอวี้
“เฟิงเทียนอวี้” ถังลั่วเจ็บไปทั้งร่างกาย แต่รอยยิ้มของเขากลับแฝงความเย้ยหยันไว้
“เจ้าเชื่อใจนางมากเกินไปแล้ว นางอยู่กับข้ามาสิบปี แถมยังจำอะไรไม่ได้ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ที่เจ้าพูดแบบนี้ก็เพราะเจ้าเชื่อคำพูดของนาง หากว่าเรื่องมันเกิดขึ้นจริงละก็ เจ้าคงไม่เก็บนางไว้แน่!”
กู้เจิ้นหยางหัวเราะออกมาทันที
เสียงหัวเราะของเขานั้นทำให้ทุกสายตาหันมาจับจ้องเขา
“ถังลั่ว เจ้ามั่นใจในตัวเองเกินไปแล้ว ทั้งข้าและเจ้าก็ล้วนตกหลุมรักน่าหลานเยียน แต่นางไม่เคยชายตามองข้าสักนิด เจ้าคิดว่าทำไมข้าถึงถูกล่ามเอาไว้ล่ะ เพราะข้าทำผิดต่อน่าหลานเยียนไว้เยอะน่ะสิ…”
“ข้าบังคับนางเช่นนั้น นางกลับไม่เคยยอมนอนกับข้าเลย เพื่อเฟิงเทียนอวี้ นางแบกรับทุกความเจ็บปวดไว้เอง! เจ้ามีปัญญาอะไรให้นางยอมมอบกายให้เจ้า ใช่…ข้าเกลียดเฟิงเทียนอวี้ แต่ข้าไม่ใจแข็งพอที่จะทำร้ายนางได้แม้แต่นิดเดี
