ยว และข้าก็จะไม่ให้ใครมาใส่ร้ายป้ายสีนาง”
ถังลั่วหน้าซีดเผือด ไม่สามารถทรงตัวได้ โซเซไปมา
พรรคเภสัชเทพคนนี้…ตกหลุมรักผู้หญิงคนเดียวกับเขา วันนี้ถึงได้ถูกล่ามไว้อย่างนั้นหรือ
ใช่สิ แม้แต่คนของพรรคเภสัชเทพนางยังไม่ยอมนอนด้วย อย่างนั้นคำพูดโกหกที่เขาบอกเฟิงเทียนอวี้จะไปมีประโยชน์อะไร
“เสด็จแม่” เฟิงหรูชิงค่อยๆ เดินมาข้างกายน่าหลานเยียน “เรื่องที่สกุลถังพอเท่านี้ก่อนเถอะ หากท่านแม่ยังไม่หายโมโห จับพวกเขามัดแล้วไว้ระบายความแค้นที่หลัง ตอนนี้เราต้องรีบไปด่านชายแดนหาท่านลุงและท่านพี่”
น่าหลานเยียนตกใจ “ท่านลุงของเจ้าเป็นอะไร”
“เหมือนจะตกอยู่ในอันตราย…”
เพียงแค่ประโยคเดียวก็ทำให้สีหน้าของน่าหลานเยียนเปลี่ยนไป
“รีบไปกัน เหลยอวิ๋น เจ้าจับคนสกุลถังไปไว้ที่จวนเฟิงอวิ๋นก่อน เอาไว้ที่ห้องทรมาน รอหลังจากข้าจัดการเรียบร้อย ข้าจะกลับไป! อีกอย่าง อย่าทำพวกมันตายล่ะ!”
ถังอิ่นที่อยู่ด้านข้างพูดเสริมขึ้นมา “ฟังดูไม่เลวนี่ ควรจะทำให้ตายอย่างช้าๆ รอหงส์ขาวกลับมา นี่คือสิ่งที่ข้ารับปากกับมันไว้”
ถังลั่วและถังอวี้ “…”
ไม่ว่าอย่างไรถังอิ่นก็เป็นคนของสกุลถัง เหตุใดจึงโหดร้ายกับพวกเขาเช่นนี้
“ส่วนกู้เจิ้นหยาง…” เฟิงหรูชิงมองกู้เจิ้นหยางด้วยสายตาเฉยเมย
“ชีวิตของใครหลายคนอยู่ในมือของเขา ดังนั้นพาเขากลับไปขังที่จวนเฟิงอวิ๋นก่อน อ้อใช่ ยังมีเหวินเฟิงอีก ยังมีเรื่องเก่าให้สะสางอีกเยอะ”
เหวินเฟิงกลัวจนฉี่แทบราด เขา
