ตอนที่ 483 ความปวดใจของพวกเขา (5)
ใบหน้าของเฟิงเทียนอวี้อาบไปด้วยน้ำตา น้ำเสียงเศร้าโศกคร่ำครวญ แววตาเจ็บปวด
หรงเยียนเอื้อมมือสั่นเทา ลูบเบาๆ ที่ใบหน้าอันแสนขมขื่นของเฟิงหรูชิง นางกัดริมฝีปาก หันไปยัง
ฝูเฉิน แม้แต่ที่ฝูเฉินเรียกเฟิงหรูชิงเมื่อสักครู่นางก็ไม่ทันได้ฟัง
ตอนนี้นางคิดแค่อย่างเดียว คือต้องช่วยเฟิงหรูชิง จะไม่ยอมปล่อยให้นางไม่สามารถฝึกตบะได้!
“ทำไมถึงกลายเป็นเช่นนี้ มีทางไหนจะช่วยนางได้บ้าง”
ฝูเฉินชายตาขึ้นมองหรงเยียน “ท่านถูกพิษของดอกจื่อยวน ท่านแม่เพื่อที่จะช่วยชีวิตท่าน จึงกินยาต้องห้ามไป ทำให้ตัวเองบรรลุฌาณขั้นเสวียนอู่ ข้าบอกท่านแม่แล้ว ผลที่ตามมาของการกินยานั้นจะทำให้ลมปราณแตกซ่านได้ แต่ท่านแม่ก็ยังเลือกที่จะช่วยท่านโดยไม่ลังเล”
ฤทธิ์ยาต้องห้ามนั้นมีเวลาจำกัดของมัน สำหรับสมอจีนนั้นคือสามวันพอดี
สามวันให้หลัง ฌาณก็จะกลับมาตามเดิม ส่วนผลข้างเคียงนั้น…จะตามมาทันที!
สายตาของฝูเฉินมองไปทางเฟิงหรูชิง ดวงตาเต็มไปด้วยทั้งความรู้สึกผิดและเจ็บปวดใจ
ขออภัยด้วยท่านแม่ ข้ารู้ว่าท่านแม่ไม่อยากให้ฮองเฮารู้ว่าท่านเสียสละอะไรไป ท่านไม่อยากให้นางรู้สึกผิด
แต่ข้าทำไม่ได้!
ข้าไม่มีทางยอมให้ท่านเสียสละโดยไม่มีใครรู้ได้
ท่านทำเพื่อนางถึงเพียงนี้ อย่างนั้นข้าจะต้องบอกให้คนทั้งโลกได้รู้
และข้าจะ…ทำให้คนที่ทำท่านแม่เจ็บ เสียใจไปตลอดชีวิต!
สีหน้าของหรงเยียนซีดเผือด
นางไม่ได้ถามว่าทำไมเฟิงหรู
