าดเจ็บแล้ว ดังนั้นท่านดูแลเสด็จแม่อยู่ที่นี่เถิด เรื่องต่อไปให้ข้าจัดการเอง”
เมื่อครู่นางจะป้อนยาให้น่าหลานเยียนก่อน ถึงได้อดทนไม่ออกไป
มาถึงบัดนี้ ถึงเวลาที่นางจะคิดบัญชีกับพวกเขาแล้ว!
นิ้วมือเฟิงหรูชิงกำแน่นอยู่กลางฝ่ามือ ใบหน้าสงบนิ่งของนาง ปิดบังคลื่นพายุชวนสะท้านโลกเอาไว้
“ดับเพลิงบนตัวถังอวี้ก่อน” เฟิงหรูชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
“อ้อ ได้”
หงส์ขาวถอนเพลิงออกอย่างเชื่อฟัง หลังจากนั้นมันค่อยฉุกคิดได้ว่า
ทำไมมันต้องเชื่อฟังด้วย
……………………………
ตอนที่ 480 ความปวดใจของพวกเขา (2)
ถังอวี้ไม่ถูกไฟแผดเผา ในที่สุดก็ตะกายขึ้นมาจากพื้น
ใบหน้านางซีดขาว กัดริมฝีปากแน่น ผมยุ่งเหยิงราวกับคนเสียสติ ดวงตาแฝงไปด้วยโทสะเดือดดาล ความไม่ยินยอม และสิ้นหวัง
เพลิงของนกเฟิ่งหวง ไม่ได้สร้างผลกระทบอะไรกับนางมากนัก
มันทำเพื่อทรมานนาง ถึงจงใจทำเช่นนี้!
เจ็บปวดจนอยู่ไม่สู้ตาย ทั้งไม่เผาเจ้าตายในคราเดียว!
เพราะอะไร…เพราะอะไรองค์หญิงเชื้อพระวงศ์ในโลกปุถุชนคนหนึ่งเท่านั้น ไม่เพียงได้ใจของหนานเสียน กระทั่งนกเฟิ่งหวงยังช่วยเหลือนาง
นางไม่ยินยอม!
ไม่ยินยอมที่จะถูกเปรียบกับสตรีเยี่ยงนี้!
ถังอวี้ตัวสั่นคิดจะพูดอะไร แต่ยามนี้คำพูดของนางทั้งหมดไร้ซึ่งกำลัง
หรงเยียนยังไม่ตาย! หญิงที่สมควรตายยังไม่ตาย!
เหวินเฟิงยืนอึ้งนิ่ง ร่างกายแข็งขืนราวกับก้อนหิน ยืนอยู่ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงัดแปลกประหลาดไม่กล้าขยับกาย
ขาเขาสั่นไ
